திருமூலரும் திருமந்திரமும் – உபதேசம் 9 கள்ளும் சிவானந்த தேனும்

Standard

திருமூலரும் திருமந்திரமும் – உபதேசம் 9
கள்ளும் சிவானந்த தேனும்
கள்ளை உண்டால் அறிவு மயங்கும், சிவானந்த தேன் பருகினால் சிந்தை தெளிவாகும், ஆனால் உலக மக்களோ கள்ளுண்டு உணர்விழக்கவே விரும்புகின்றனர். இதனை திருமூலர் ” கழுநீர் பசுப்பெறில் கயந்தொறும் தேரா………….. ) என்ற பாடல் வழியாக ” பசுவினம் கழுநீர் உண்டு பசியாறும், அது பழக்கமாகிப் பின் தாமமெடுத்தாலும், குளத்து நீரைத தேடி அவை செல்வதில்லை. சிவானந்த தேன் பருகிக் களிப்பவர்கள் சிந்தையைக் கலங்க செய்யும் மதுவகையில் நாட்டம் வைப்பதில்லை தாம் கொண்ட நெறியில் நிற்பதையே அவர்கள் விரும்புவர்”, என்கிறார்,சிவானந்தத் தேன் அன்பு, அறிவு, ஆற்றல்களை விளக்கம் பெறச் செய்யும். கள்ளோ உடலையும் உணர்வையும் சுருக்கும் போதிய அளவு கழுநீர் பருகிய பசு, குளத்து நீரைத் தேடிப் போகாது, வாழ்வை வளப்படுத்த விரும்புகிறவர் சிவானந்தத் தேன் பருகக் காத்திருப்பாரேயின்றி கள்ளுண்டு களிக்க மாட்டார், அறமுறையும் அருள்நெறியும் இல்லாமல் பாவத்தில் உழல்பவர்களே கள்ளின் மீது நாட்டம் வைப்பார்கள் என்கிறார் திருமூலர்,
தீய செயல்களில் சிந்தை வைப்பவர்தாம் காமத்தையும் கள்ளையும் வடிகாலாய் கொள்வது , ஆனால் மேலோர்களோ இறைவனின் திருவடி பற்றி ஆன்ந்தத் தேன்பருகுவர், அதற்கான் பாடல் : காமமும் கள்ளும் கலகட்கேயாகும் …………………… )
கள்ளுண்டு களிப்பவர் கண்ணேதிரே தெரிவது சிற்றின்பம் தான், கள்ளானது கருத்தையழிக்கும் மெய்ப் பொருளை காணவொட்டாமல் தடுக்கும் கள்ளுண்பவர் தீராப் பெருந்துன்பம் அடையவர், கலக்கமுற்று கவலைக்குள்ளாவர்,
பாடல் : மயங்கும் தியங்கும் கள்வாய்மை அழிக்கும் ………………………….. )
கள்ளில் மோகம் வைப்பவர்கள் மூடர்கள் என்கிறார்,
” இராப்பகல் அற்ற இடத்தே இருந்து
பராக்கற ஆனந்தத் தேறல் பருகார்
இராப்பகல் அற்ற இறையடி இன்பத்து
இராப்பகல் மாயை இரண்டிடத் தேனே” என்பது திருமந்திரம்
” மறப்பும் நினைப்பும் பாவமும் புண்ணியமும் இராப்பகல் என உருவகிக்கபட்டது, இறைவனின் திருவளோ இராப்பகலற்ற இடத்தே உள்ளுணர்வாய் திகழ்வது , கள்ளுண்டு களிப்பவர் சிவானந்த தேனின் இனிமையை உணர்வதில்லை, இறைவனின் திருவடி வழங்கும் இணையற்ற இன்பத்தை அவர்கள் உணரவேண்டும், ” இது பாடலின் கருத்து.
நிலையான இன்பம் எதுவென்று உணரவேண்டும், உண்மையான ஞானத்தில் ஆனந்தம் பெறவேண்டும்,
கள் என்பது வெறியூட்டி உணர்வை மறைக்கும் பொருள் என்கிறார் வள்ளுவர்
அறிவுடையோர் உங்களை மனிதனாய் மதிக்க வேண்டும் என்று விரும்பினால் கள்ளை விலக்குங்கள் எனக்கு கள் மீதுதான் விருப்பம் என்பீர்கள்ாயின் விலங்கினும் கேடாய் இருந்து விட்டு போங்கள் ” என்கிறது குறள்
“உண்ணற்க கள்ளை உணில்உண்க சான்றோரால்
எண்ணப்பட வேண்டா தார்,”

கழுநீர்ப் பசுப்பெறிற் கயந்தொறும் தேரா
கழுநீர் விடாய்த்துத்தங் காயஞ் சுருக்கும்
முழுநீர்க் கள்ளுண்போர் முறைமை அகன்றோர்
செழுநீர்ச் சிவன்றன் சிவானந்தத் தேறலே.

காமமும் கள்ளுங் கலதிகட் கேயாகும்
மாமல முஞ்சம யத்துள் மயலுறும்
போமதி யாகும் புனிதன் இணையடி
ஓமய ஆனந்தத் தேறல் உணர்வுண்டே.
காமக் களிப்பும், கள்ளுக் களிப்பும் கீழ் மக்கட்கே உரியனவாம். அதனால், அவற்றைச் சிறப்பித்துச் சொல்கின்ற, அறியா மையும் மயக்க உணர்வும் பொருந்திய சமயத்தில் நிற்பவர்க்கு அறிவு அழிவதேயாகும். தூயோனாகிய சிவபெருமானது திருவடியி னின்றும் உண்டாகின்ற, மாசற்ற, நிறைந்த இன்பத் தேனில், அறிவு நிலைபெற்று நிற்கும்.
“காமம், கள் என்பவற்றிலும் சுத்த அதீத நிலையிலும் அறிவு நிகழாமை ஒன்றே யாயினும், காமத்திலும், கள்ளிலும் உண்டாகும் இன்பம் அறிவு அழிதலால் யாதும் அறியாது கிடக்கும் துன்பநிலையையே இன்பநிலையென மயங்கும் மயக்கமே. அதீத நிலையில் உண்டாகும் இன்பம் ஞேயப் பொருளையொழிந்த பிறவற்றை அறியாது அதனையே அறிந்து நிற்றலாகிய உண்மை இன்பமாம்` என்றவாறு.
http://poompalani.weebly.com
http://poomalai-karthicraja.blogspot.in,
https://vpoompalani05.wordpress.com,

திருமூலரும் திருமந்திரமும் / உபதேசம் 8 கற்றதனாலாய பயன்

Standard

திருமூலரும் திருமந்திரமும் / உபதேசம் 8
கற்றதனாலாய பயன்

கல்வி கற்பதன் பயன் ஒருபதவியை அடைவது என பலரும் கொள்பர் உயரிய நோக்கம் உடைய பெரியோர் தனம்அறிவுத்திறததால் தாம் அறந்த உண்ைமகளை மற்றவர்க்கும் உணர்த்தி அவர்களுடைய அறிைவயும மேம்படுத்துவர். ஞானக் கண்ணால் காணமுடிந்தவர் மற்றவர்களிடத்தும் தான் கண்ட அைடந்த ஞானக்கண் மற்றவர்களுக்கும் உண்டாகுமாற
செய்யவேண்டும் என்கிறார் திருமூலர்,

கற்றறி வாளர் கருதிய காலத்துக்
கற்றறி வாளர் கருத்திலோர் கண்ணுண்டு
கற்றறி வாளர் கருதி உரைசெய்யுங்
கற்றறி காட்டக் கயலுள வாக்குமே.

கல்வியைக் கற்ற அறிவினையுடையோர் அவ் வறிவால் கருதியுணருங் காலத்து, கல்வியைக் கற்ற அறிவினை உடையோர் பலரது உள்ளத்திலும் சிறப்பாக ஒரு கண் இருத்தல் புலனாகும். இனி அக்கற்ற அறிவினையுடையோர் ஆராய்ந்து சொல்லு கின்ற கல்வியறிவுரை, பாலை நிலத்திலே கயல்மீனைப் பிறழச் செய்தாற் போலும் நன்மையைப் பயக்கும்.
“பாம்பறியும் பாம்பினகால்“ (பழமொழி நானூறு) என்றபடி, கற்றாரது நிலைமையைக் கற்றவரே உணர்வரல்லது மற்றவர் உணர மாட்டார் ஆதலின், “கற்றறிவாளர் கருதிய காலத்து … … … கண்ணுண்டு“ என்றார். `கற்றாரைக் கற்றாரே காமுறுவர்` (மூதுரை) என ஔவையாரும் கூறினார். “ஓர் கண்“ என்றது, பலர்க்கும் முகத்தின்கண் உள்ள ஊனக் கண்ணல்லாத வேறொருவகைக்கண் என்றவாறு. அது ஞானக்கண். ஞானக்கண்ணே சிறப்புடைத்தாதலை,
கண்ணுடையர் என்பவர் கற்றோர்; முகத்திரண்டு
புண்ணுடையர் கல்லா தவர். -குறள், 393
எனத் திருவள்ளுவரும் குறித்தருளினார். நான்கிடத்தும், `கற்ற` என்பதன் ஈற்று அகரம் தொகுத்தலாயின. கற்ற அறிவு – கற்றதனால் உண்டாகிய அறிவு; “கற்றறி“ என்பதில் அறி, அறிவு; முதனிலைத் தொழிற்பெயர். காடு, இங்குப் பாலை நிலம், “அக்கயல்“ என்பதில், சுட்டுப்பண்டறி சுட்டாய், `நீரினுள் வசிக்கும் அத்தன்மை உடைய` என அதன் இயல்பை விதந்தவாறாய், நீர் நிறைந்து நிற்றலைச் சுட்டுங் குறிப்பாயிற்று. `காட்டில்` என ஓதுதலும் ஆம். `பாலையை மருதம் ஆக்கினாற்போல, அறியாமையாற் பாழ்பட்டுக் கிடக்கும் உள்ளத்தை அறிவுடையதாய் நலனுறச் செய்யும்` என்பதாம். `கற்ற அறிவு கயலை உளவாக்கும்` என்க. எனவே, `அவர் சொல் கேட்கத்தக்கது` என்பதும் குறிக்கப்பட்டதாம்.
இதனால், கல்வியின் சிறப்பும், அது, தன்னை உடையார்க்கே யன்றிப் பிறர்க்கும் பயன் தருதலும் கூறப்பட்டன.

இங்கே வாழும் காலத்திலேயே வாழ்வின் நிைலயாமையை உணர்ந்து ெகாள்ளுங்கள் உயிருக்கு உறுதி தரும் சாசுவதப்பொருளான இறைஞானத்தை பெற முயற்சி செய்யுங்கள் அவ்விதமாய் உங்கள பாவங்களை நீக்கி கொள்ளுஙகள் என்கிறார் இந்த பாடல் மூலமாக

நிற்கின்ற போதே நிலையுடை யான்கழல்
கற்கின்ற செய்மின் கழிந்தறும் பாவங்கள்
சொற்குன்றல் இன்றித் தொழுமின் தொழுதபின்
மற்றொன் றிலாத மணிவிளக் காமே.
பொழிப்புரை :

இளமை உள்ள பொழுதே என்றும் ஒரு பெற்றி யனாய் நிற்கின்ற சிவபெருமானது திருவடிச்சிறப்பைத் தெளிவிக் கின்ற நூல்களைக் கற்கின்ற செயல்களைத் தப்பாது செய்யுங்கள்; அவ்வாறு கற்றலானே பாவங்கள் பற்றறக்கழியும்; பின்பு அக்கல்விகள் வெறுங்கல்வியாய் ஒழியாதவாறு அத்திருவடிகளை வணங்குங்கள்; வணங்கினால் அவை, தன்னை ஆக்குதற்கும், தூண்டுதற்கும் பிறிதொன்றனை வேண்டாது இயல்பாகவே என்றும் ஒளிவீசி நிற்கும் மணிவிளக்குப் போல நின்று உங்கட்கு உதவுவனவாம்.
குறிப்புரை :

கற்றற்கு வேண்டுவது இளமைக் காலமே யாதலின், அஃது இங்கு ஆற்றலாற் கொள்ளக் கிடந்தது. இளமை முதலிய நிலை யாமையுடையார்க்கு நிலைபேறாவது இறைவன் திருவடியே என்றற்கு, `நிலையுடையான் கழல்` என்றும், `அதனை விளக்கும் கல்வியே கல்வி` என்றற்கு, “கழல் கற்கின்ற செய்மின்“ என்றும், `அக்கல்வியால் வினைமாசு, நீங்கும்` என்பதுபற்றி “கழிந்தறும் பாவங்கள்“ என்றும்,
கற்க கசடறக் கற்பவை; கற்றபின்
நிற்க அதற்குத் தக. குறள்,391
என்றவாறு, கற்றவண்ணம் நில்லாதபொழுது கற்றலாற் பயனில்லை யாகலானும்,
கற்றதனா லாய பயனென்கொல் வாலறிவன்
நற்றாள் தொழாஅ ரெனின். -குறள்,2
என்பவாகலின், கல்வியின் உண்மைப் பயன் இறைவன் திருவடியைத் தொழுதலேயாகலானும், “சொற்குன்றல் இன்றித் தொழுமின்“ என்றும், திருவடிக் கல்வியால் வினை நீங்கப்பெற்றார் அத்திருவடியைத் தொழுவாராயின் அதனைப் பெற்று – இன்புறுவ ராகலின், “தொழுதபின் மணி விளக்காம்“ என்றும் கூறினார். `திருவடிக் கல்வியே கல்வி` என்பதனை,
`சிவமுயன் றடையும் தெய்வக் கலைபல திருந்த ஓதி`
-தி.12 பெ. பு. மனுநீதி, 18
எனவும்,
“உள்ளம்நிறை கலைத்துறைகள் ஒழிவின்றிப்பயின்றவற்றால்
தெள்ளிவடித் தறிந்தபொருள் சிவன்கழலிற் செறிவு“
-தி.12 பெ. பு. சிறுத்தொண்டர், 4
எனவும் சேக்கிழார் குறிப்பிடுதல் காண்க. “கற்றதனாலாய பயன் என்கொல்“ என மேற்காட்டிய திருக்குறளைக் கூறிய திருவள்ளு வனார்க்கும் இதுவே கருத்தாதல் உணர்க. வினைமாசினை அறுக்கும் திருவடிக்கல்வியை,
“சிவனடியே சிந்திக்கும் திருப்பெருகு சிவஞானம்
(ஆகிய)
உவமையிலாக் கலைஞானம்“ -தி.12 பெ. பு. திருஞான. 70
எனவும், இறைவன் திருவடியைப் பலவாற்றானும் தொழுது அடைத லாகிய அனுபவத்தை, அதே பாட்டில்,
“பவம் அதனை அறமாற்றும் பாங்கினில் ஓங்கிய ஞானம்
(ஆகிய)
உணர்வரிய மெய்ஞ்ஞானம்“ திருமறை .12 ஞான. 70
எனவும் சேக்கிழார் விரித்தமை காண்க.
சொல் – சொல்வடிவாகிய கல்வி. இதனை, `வாசக ஞானம்` என்றல் அறிக. குன்றல் – பயனின்றிக் கெடுதல்.
இதனால், `உண்மைக் கல்வியாவது இது` என்பது, அதன்
பயன்களும் தெரித்துக் கூறப்பட்டன.
கல்வியில் “உலகியல் கல்வி வேறு, உண்ைமயான கல்வி வேறு” என்கிறார் திருமூலர், உண்மையான கல்வி குண்டலியின் ஆற்றைலப் பெருக்குவது பிரணவ நெறியில் நிற்பதுமே என்கிறார் அவர், வீடுபேற்றை அளிப்பது பிரணவ அறிவு, இறைவனை வழீபடுவோர்க்கு தூய்மையான சோதி துணை வரும்,
சிவனார் பெருமை உணர்ந்தவர்கள் அவனையே தங்கள் வழித்துைணயாய் கொள்வார்கள், இறைவனையே பற்றுக் கோடாய் கொள்வது ஞானியர் துணையில் சாத்தியமாகும்,கல்லாதாைர துணை கொள்ளக்கூடாது என்கிறது திருமந்திரம்
வழித்துணை யாய்மருந் தாயிருந் தார்முன்
கழித்துணை யாம்கற் றிலாதவர் சிந்தை
ஒழித்துணை யாம்உம் பராய்உல கேழும்
வழித்துணை யாம்பெருந் தன்மைவல் லானே.
பொழிப்புரை :

வானுலகமும், பிற உலகங்களுமாய் நின்று எல்லா உயிர்கட்கும் எவ்விடத்தும் துணையாய் நிற்கும் பேராற்றலும், பேரருளும் உடையவனாகிய இறைவன், கல்வியால் யாவர்க்கும் நன் னெறித் துணையாயும், அமுதமாயும் நிற்கின்றவர்கட்கே விளங்கித் தோன்றிப் பெருந்துணையாய் நிற்பன். கல்வி இல்லாதவர்க்கு அவர் உள்ளம் தன்னை நீங்குதற்கே துணையாவன். (அறியாமையை மிகுவிப்பன் என்பதாம்)
குறிப்புரை :

வழித்துணையாதலும், `யாண்டு பலவாயினும் நரையிலவாக்கி` அமுதமாதலும் கற்றார்க்கன்றிக் கூடாமையின், `கல்வியால்` என்பது ஆற்றலால் விளங்கிற்று. இதனாலும் கல்வியது சிறப்புக் குறிக்கப்பட்டது. `கழிதுணை, ஒழிதுணை` என்பன எதுகை நோக்கி விரித்தல் பெற்றன. கழி, உரிச்சொல். “கற்றல் கேட்டல் உடையார் பெரியார்“ (தி.1 ப.1 பா.2) “கல்லா நெஞ்சின் நில்லான் ஈசன்“ (தி.3 ப.40 பா.3) என்பன திருஞானசம்பந்தர் வாக்காதல் அறிக.
இதனால், `திருவருள் பெறுதல் கல்வியானே ஆவது` என்பது கூறப்பட்டது. கண்ணப்பர் முதலாயினார் கல்வி இன்றியும் திருவருள் பெற்றாரால் எனின், அவரெல்லாம் முற்பிறப்பிற் கற்று இப்பிறப்பில் அதன் பயனை எய்தினார் என்பதனை,
“கலிமலிந்த சீர்நம்பி கண்ணப்பன்“ -தி.7 ப.39 பா.2
என்பது முதலிய அருட்டிருமொழிகளான் அறிந்துகொள்க. இது பற்றியன்றே திருவள்ளுவர்,
ஒருமைக்கண் தான்கற்ற கல்வி ஒருவற்
கெழுமையும் ஏமாப் புடைத்து. -குறள், 298
எனவும்,
யாதானும் நாடாமால் ஊராமால் என்னொருவன்
சாந்துணையும் கல்லாத வாறு. -குறள், 297
எனவும் ஓதுவாராயினர் என்க.

பற்றது பற்றிற் பரமனைப் பற்றுமின்
முற்றது எல்லாம் முதல்வன் அருள்பெறில்
கிற்ற விரகிற் கிளரொளி வானவர்
கற்றவர் பேரின்பம் உற்றுநின் றாரே.
பொழிப்புரை :

யாதொரு செயலாயினும் அது முற்றுப் பெறுகின்ற அந்நிலைமையெல்லாம் முதற்கடவுளது திருவருள் பெற்றவழியே ஆவதாம். `எல்லாவற்றையும் முடிக்க வல்ல வன்மையை உடை யோம்` எனத் தம்மை மதித்துக்கொள்கின்ற தேவரேயாயினும், அவனது இயல்பை உணர்த்தும் நூல்களைக் கற்றவரே அவனது பேரின்பத்தை அடைந்தனர்; ஏனையோர் அடைந்திலர். அதனால், நீவிர் நல்லதொரு துணையைப் பற்றவேண்டின், சிவபெருமானையே அறிந்து பற்றுதல் வேண்டும்.
http://poompalani.weebly.com
https://vpoompalani05.wordpress.com,
http://poomalai-karthicraja.blogspot.in,

திருமூலரும் திருமந்திரமும் உபதேசம் 7 ஏழ்மை

Standard

படம்
துன்பத்தில் மிகப் பெரியது வறுமையால் உண்டாகிற துன்பம், ” கொடிது கொடிது வறுமை கொடிது அதனினும் கொடிது இளமையில் வறுமை ” அவ்வையார்
வறுமை ஒருவனை எப்படியெல்லாம் துன்புறுத்தும் அவனுடைய வாழ்க்கையை மாற்றிப்போடும என்பதை வெகு எளிமையாக சொல்கிறார் திருமந்திரத்தில் திருமூலர்
புடைவை கிழிந்தது போயிற்று வாழ்க்கை
அடையப்பட் டார்களும் அன்பில ரானார்
கொடையில்லை கோளில்லை கொண்டாட்ட மில்லை
நடையில்லை நாட்டில் இயங்குகின் றார்கட்கே” என்கிறது திருமந்திரம்

உடுத்திய ஆடை கிழிந்தபின் பயன்படாது , வறுமையுற்றவர் வாழ்க்கையும் அதுபோல் பயனற்றதுதான், நெருங்கியிருந்த உறுவுகள் அன்பில்லாது விலகிப்போகும் கொடுக்கல் வாங்கல், நின்றுவிடும், அன்பில்லாது விலகிப் போகிவிடும். குதூகலம் மறைந்து விடும், ஏழ்மையின் காரணமாக ஊரார் நடுவே நிமிர்ந்து நடக்கும் கம்பீரம் இல்லாது போகும், இது பாடலின் கருத்து
” வறுமையிலும் செம்மையாய் வாழும் வழியிது என்கிறது நாலடியார், “
” மறுமையும் இம்மையும் நோக்கியொருவருக்கு
உறுமாலியைவ கொடுத்தல் – வறமையால்
ஈதல் இசையாதெனினும் இரவாமை
ஈதல் இரட்டியுறும்,
வறுமை காரணமாய் ஒருவர்க்கு வழங்கும் திறன் இல்லாது போனாலும், அவர் இராதிருந்தாலே சிறப்புதான், இரவாதிருக்கும் தன்மை கொடுப்பதைக் காட்டிலும் இருமடங்கு உறுதியை உடையது,
இக்கருத்தினையே புறநானூற்று பாடலிலும்
ஈயென இரத்தல் இழிந்தன்று அதனெதிர்
ஈயேன் என்றல் அதனிலும் இழிந்தன்று
கொள் என கொடுத்தல் உயர்ந்தன்று அதனெதிர்
கொள்ளேன் என்றல் அதனினும் உயர்நதன்று ” என்று இரத்தல் கொடுத்தல் குறத்து அதன் இழிவு உயர்வுகளை கூறப்படுகிறது

வறுமை குறித்து நல்குரவு அதிகாரத்தில் வள்ளுவர் ” நன்மையற்ற நிலையைக் குறிக்கும் சொல் நல்குரவு”
ஒருவன் வறுமையடைய எத்தனையோ காரணங்கள் – செல்வமில்லாதிருப்பது பெற்றோரின் ஆதரவின்றி வாழ நேரிடுவது, உழைக்கத் தவறுவது, அறிவுத்திறன் இல்லாதிருப்பது, பொருளின் மீது பற்றற்று போவது, பிறரால் சொத்து அபகரிக்கப்படுவது, என்று தீய பழக்கங்களும் ( மது,மாது, மாமிசம்) கூட அவனுடைய வறுமைக்கு காரணமாக அமையலாம்,.
வறுமையைப்போல் துன்பம் தருவது ” வறுமையின்றி வேறில்லை ” என்கிறார் வள்ளுவர்
இன்மையின் இன்னாதது யாதெனின் இன்மையின்
இன்மையே இன்னா தது” – குறள்
ஒருவனுடைய பண்பையும் பரம்பரைப் பெருமையையும் வறுமை அழித்துவிடும், வறுமை என்கிற ஒரு துன்பம் தனித்து வராது, கூடவே பல துன்பங்களையும் கூட்டி வரும்.
ஏழைசொல் அம்பலமேறாது என்கிறது சொலவடை
நற்பொருள் நன்குணர்ந்து சொல்லினும் – நலகூர்ந்தார்
சொற்பொருள் சோர்வு படும், ” என்கிற குறளை பின்பற்றி எழுந்தாதாயிருக்கும், நீங்கள் சொல்லின் பொருளறிந்து விளக்கமாகவும் இனிதாகவும் எடுத்துச் சொல்லக்கூடும் ஆனால் நீங்கள் பொருளற்றவராயின் (வறியவர் ) உங்கள் சொல்லும் பொருளற்றதாகிவிடும்,வறியோரின் சொல் உரையேறா என்பர் ,
இரந்து பொருள் பெறுவதைக் காட்டிலும் இறந்து போவதே சிறப்பு என்பது வள்ளுவர் கருத்து
கொடிய வினைகளால் துன்புறுகிறவன் அவற்றில்இருநது விடுதலை பெற என்ன வழி? சொல்கிறார் திருமூலர் ” சிவனார் திருவடிகளை வேண்டி நின்றால் வறுமை நீங்கி வாழ்க்கையில் சுகப்பட முடியும் என்கிறார் ( பாடல் : அறுத்தன ஆறினும் ஆனின மேவி……………. )
திருச்சிற்றம்பல் – ஓம் நமசிவாயம் –
http://poompalani.weebly.com
https://vpoompalani05.wordpress.com,
http://poomalai-karthicraja.blogspot.in,

Aside
சிவபெருமானின் உக்ர வடிவங்களுள் ஒன்றாக விளங்குகிறது பைரவர் திருக்கோலம்.
 
அந்தகாசுரனை அழிக்கும்பொருட்டு சிவபெருமான் தன்னிலிருந்து காலபைரவரைத் தோற்றுவித்தார்.
 
பஞ்சாக்னி நடுவே பலகாலம் கடுந்தவம் செய்து சிவபெருமானிடம் அரிய பல வரங்களைப் பெற்றான் அந்தகாசுரன்.அந்த ஆணவத்தால் வானோர்க்கு பல இன்னல்கள் புரிந்தான்.
 
அவனை வெல்ல பிரம்மா, தேவேந்திரன் முதலான யாராலும் இயலவில்லை. வேறு வழியின்றி அவர்கள் அந்தகாசுரனிடமே சென்று, உங்கள் கட்டளையை ஏற்று நடக்கிறோம். காத்தருள வேண்டும் என்று சரணடைந்தனர்.
 
போரிடுவதில் ஆண்சிங்கம் போன்றவன் நானொருவனே. எனவே நீங்களனைவரும் பெண்கள்போல் வளையலணிந்து, கண்களில் மைதீட்டி, சேலையுடுத்தி வாழவேண்டும். யாரேனும் ஆண்போல் உடையணிந்தால் அழித்துவிடுவேன் என்றான் அந்தகாசுரன்.
 
தேவர்கள் வேறு வழியின்றி அதற்குக் கட்டுப்பட்டனர். பின்னர் மந்தர மலையையடைந்து சிவபெருமானைக் குறித்து தவம் செய்தனர்.
 
அவர்களுக்கு காட்சிகொடுத்த சிவபெருமான், அந்தகாசுரனின் கொடுமைகளுக்கு முடிவு கட்டுவதாகக் கூறினார். அதன்படி தனது அம்சமாக பைரவரை உருவாக்கி அனுப்பினார்.
 
கடுங்கோபத்துடன் சென்ற பைரவர் அந்தகாசுரனின் சேனைகள் அனைத்தையும் அழித்து, முடிவில் அவனை தன் சூலத்தால் குத்தித் தூக்கினார்.
 
இவ்வாறு பல பைரவர்களை சிவபெருமான் தோற்றுவித்ததாகச் சொல்வர். பிரம்மனின் அகந்தையை அடக்க அவரது ஒரு தலையைக் கிள்ளியதும் பைரவ சொரூபமே.
 
இவர் கொடுமையை அழிப்பதில் எவ்வளவு கோபம் கொள்கிறாரோ அதேபோன்று கருணை புரிவதிலும் இணையற்றவர். பக்தர்களின் பயத்தைப் போக்கி வெற்றியைத் தேடித்தருபவர் பைரவர்.
 
கிருஷ்ணபட்ச அஷ்டமி திதியில் பைரவர் அவதாரம் நிகழ்ந்ததாக சத்ருத்ர சம்ஹிதாவின் 8-ஆவது அத்தியாயம் குறிப்பிடுகிறது.
 
அனைத்து சிவாலயங்களிலும் பைரவர் சந்நிதி இருப்பதைக் காணலாம். இவரே அனைத்திற்கும் காவல் தெய்வமாக விளங்குகிறார்.
 
இவர் தனி ஆலயங்களில் பிரசித்தி பெற்று விளங்கும் தலங்களும் உண்டு. அவற்றிலொன்று உஜ்ஜயினி காலபைரவர் ஆலயம்.
 
மகாராஷ்டிர மாநிலம், ஜெய்ப்பூர் நகருக்கு அருகேயுள்ள உஜ்ஜயினி காலபைரவர் ஆலயம் உலகம் முழுவதிலுமிருந்து பக்தர்களை தன்பால் இழுக்கிறது. இவ்வாலயத்தில் அஷ்டமி திதியில் பைரவ பூஜை செய்தால் எதிரிகள் அழிவர்; எத்தகைய நோயும் குணமாகும்; இழந்தவற்றை மீண்டும் பெறலாம் என்று நம்பிக்கையோடு கூறுகின்றனர்.
 
இவ்வாலயத்தில் விசித்திரமான ஒரு வழக்கம் உள்ளது. மதுவை சமர்ப்பிக்கும் வழக்கமும் கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது. ஒரு கிண்ணத்தில் மதுவை நிரப்பி பைரவரின் வாயருகில் வைக்கிறார் பூசாரி. என்ன ஆச்சரியம். மெல்ல மெல்ல அந்த மது பாதிக் கிண்ணம் அளவுக்கு குறைந்து விடுகிறது. பக்கத்தில் எங்கும் வழிவதில்லை.
 
பல ஆய்வாளர்கள் இந்த பீடத்தை சோதித்தும் பார்த்துவிட்டனர். மது உறிஞ்சப்படும் மாயம்தான் தெரியவில்லை. இதைக் காணவே பல வெளிநாட்டினர் இங்கு வருகிறார்கள்.
 
இவ்வாலயத்துக்குப் பின்னால் குகைக்குள் பாதாள பைரவி சந்நிதி இருக்கிறது. இங்கே தந்திர பூஜைகள் செய்யப்படுகின்றன. கேட்பதற்கு ஆச்சரியமாக இருந்தாலும், இங்கே வழிபடுபவர்களின் பிரச்சினைகள் நிச்சயம் அகலுகின்றன என்கிறார்கள் பக்தர்கள்

பைரவர் பிறப்பு

Standard

பைரவர் பிறப்பு :

படம்

அபிதான சிந்தாமணி என்ற நூலில் பைரவர் பிறப்பு பற்றி கூறப்பட்டுள்ளது.

தாருகாசுரன் என்பவன் இறவா வரம் வேண்டும் என சிவனிடம் வரம் கேட்டான்.

உயிருக்கு இறப்புண்டு என்ற சிவன், ஏதோ ஒரு பொருளால் இறப்பை வேண்டும்படி அவனிடம் சொன்னார். அவன் அகங்காரத்துடன், ஒரு பெண்ணைத் தவிர தன்னை யாரும் அழிக்கக் கூடாது என்று வரம் பெற்றான். பலம் மிக்க தன்னை ஒரு பெண் என்ன செய்துவிட முடியும் என்பது அவனது எண்ணம்.
பல அட்டூழியங்கள் செய்த அவன் அழியும் காலம் வந்தது. தேவர்கள் சிவனிடம் முறையிட்
டனர். உடனே, பார்வதிதேவி சிவன் விழுங்கிய ஆலகால விஷத்தின் கறை படிந்த ஒரு சுடரை உருவாக்கினாள். அந்தச் சுடர் ஒரு பெண்ணாக வடிவெடுத்தது. “காளம்’ என்ற விஷம்படிந்த அந்த பெண்ணுக்கு “காளி’ என பெயர் சூட்டினாள் பார்வதி. காளிதேவி கடும் கோபத்
துடன் தாருகாசுரன் இருக்கும் திசைநோக்கி திரும்பினாள். அந்த கோபம் கனலாக வடிவெடுத்து, சூரனை சுட்டெரித்தது. பின்னர் அந்தக் கனலை காளிதேவி ஒரு குழந்தையாக மாற்றி அதற்கு பாலூட்டினாள். அதன்பிறகு சிவபெருமான் காளியையும், அந்தக் குழந்தையையும் தன் உடலுக்குள் புகச்செய்தார். அப்போது அவரது உடலில் இருந்து காளியால் உருவாக்கப்பட்டது போல, எட்டு குழந்தைகள்
உருவாயின. அந்த எட்டையும் ஒன்றாக்கிய சிவன் குழந்தைக்கு “பைரவர்’ என்று பெயர் வைத்தார்.

நாய் வாகனம்:

தெய்வங்களுக்கு காளை, சிங்கம், யானை, மயில் போன்ற வாகனங்கள் இருக்க, பைரவருக்கு மட்டும் நாய் வாகனம் தரப்பட்டுள்ளது. சிலர் நாயை பஞ்சுமெத்தையில் படுக்க வைத்து, பிஸ்கட் கொடுத்து, குழந்தை போல வளர்ப்பார்கள். சிலர் நாயை தெருவில் கண்டாலே கல்லெறிவார்கள்.
இதுபோல், வாழ்க்கையில் வரும் துன்பத்தையும், இன்பத்தையும் இறைவனிடம் அர்ப்பணிக்க வேண்டும் என்றே வேதங்கள் சொல்கின்றன. அந்த வேதத்தின் வடிவமாகவே நாய் வாகனம் கருதப் படுகிறது. நாய்க்கு “வேதஞாளி’ என்ற பெயரும் இருப்பது குறிப்பிட தக்கது.

ஸ்ரீ மஹா பைரவர்

ஸ்ரீ மஹா பைரவர் மிக சக்திவாய்ந்த ஒரு கடவுள். ஒரு மிக உக்கிரமான அதிக ஆற்றல் வாய்ந்த ஒரு சக்திமிக்க அலை வடிவம். சிவபெருமானின் பூத கணங்களில் மிக முக்கியமானவர்.

ஸ்ரீ மஹா பைரவரை வணங்கினால் 100% பலன் கைகூடும் என்பார்கள். தேய் பிறையில் வரும் அஷ்டமியில் ஸ்ரீ மஹா பைரவரை வணங்குவது மிகுந்த விஷேசம்.

மணி,மந்திரம்,ஔஸதம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்றால் ஸ்ரீ மஹா பைரவரின் அருள் இன்றி அறிந்து கொள்ள முடியாது என்பார்கள். சித்தர்கள் பாதையில் இந்த மணி,மந்திரம்,ஔஸதம் மிகப்பெரும் பங்கு வகிக்கிறது. ஒரு சிறிய மந்திரமாகட்டும் அல்லது ஔஸதமாகட்டும் அது சித்தி பெற வேண்டும் என்றால் ஸ்ரீ மஹா பைரவர் அருளாசி இன்றி முழுமைபெறாத. அனுகிரகம் வேண்டும்.

ஒட்டக்கூத்தர் புலவரால் இயற்றப்பட்ட ஒரு மிக மிக பழமையான பாடல் …

உரக கங்கணம் தருவன பணமணி
உலகடங்கலும் துயிலெழ வெயிலெழ
உடை தவிர்ந்ததன் திரு அரை உடை மணி
உலவி ஒன்றோடொன்று அலமார விலகிய
கரதலம் தரும் தமருக சதிபொதி
கழல் புனைந்த செம்பரிபுர ஒலியொடு
கலகலன் கலன்கலன் என வருமொரு
கரிய கஞ்சுகள் கழலினை கருதுவாம்.

ஸ்ரீ மஹா பைரவர் தன் கைகளில் கங்கணமாகக் கட்டி இருக்கிற பாம்பு கக்கும் மாணிக்கக் கற்களால் உலகம் முழுவதும் துயிலெழ வெயிலெழ. உடை தவிர்ந்த தன் இடுப்பினில் கட்டப்பட்டுள்ள மணிகள் ஒன்றோடு ஒன்று மோதி ஒலி எழுப்ப, கையில் உள்ள தமருகம் என்னும் உடுக்கை எழுப்பும் தாள ஓசையும்,சிவந்த சிலம்பின் ஒலியும் சேர்ந்து கலன்,கலன் என்னும் இனிய நாதம் உண்டாகுமாம். இப்படி காட்சி தரும் கரிய ஆடை அணிந்த பைரவர் பாதம் பணிந்து வணங்குவோம்.

அன்பே சிவம்

Standard

அன்பே சிவம்

படம்
நீறில்லா நெற்றி பாழ் என்பர் சைவப் பெரியோர்கள், அன்பில்லா நெஞ்சம் பாழ் என்கிறது திருமந்திரம்
அன்பும் சிவமிரண் டென்பா றிவிலார்
அன்பே சிவமாவ தாரு மறிகிலார்
அன்பே சிவமாவதாரு மறிந்தபின்
அன்பே சிவமாய மர்ந்திருந் தாரே. என்பது பாடல்

சிந்தையில் தெளிவற்றவரகள் தான் சிவம் வேறு சக்தி வேறு என்று பாகுபடுத்தி பார்ப்பர், அன்பு சக்தி ,அறிவு சிவம், அன்பு முதிர்ந்திட அறிவு சிறக்கும், ஞானம் பொருந்திய நிலை சிவம், அன்பே ஞானத்தை ஒளிவிடச் செய்வது, இதனை அறிந்தவர் அன்பே வடிவாகி சிவமாந்தன்மை அடைவர்,
அன்பு நெகிழும் தன்மை கொண்டது நெகிழ்விக்கவும் செய்வது இறைவனே அன்பில் உருகும் போது மனித நெஞ்சங்கள் எம்மாத்திரம்? அன்பு கொண்டவர் இல்லறத்தில் அத்தனை சுமைகளையும் சுமப்பார், வலி இருக்கும் வருத்தம் இருக்கும் அன்பில் அவை இலேசாகிவிடும், அன்பில்லாத மனித்ன் திக்குத் தெரியாத காட்டில் திகைத்து நிற்கும் நிலையடைவான், என்கிறது திருமந்திரம் ( பாடல்: ஆர்வம் உடையவர் காண்பார் அரன்தன்னை …………. )
அன்பால் இறைவனை வழிக்கு கொண்டு வரலாம் என்கிற போது அன்பின் மூலம் மனிதர்களை வசப்படுத்துவது எளிதல்லவா? இந்த உண்மையை……
தான் ஒரு காலம் சுயம்பு என்று ஏத்தினும்
வான் ஒரு காலம் வழித்துணையாய் நிற்கும்
தேன் ஒரு பால் திகழ் கொன்றை அணிசிவன்
தான் ஒரு வண்ணம்என் அன்பில் நின்றானே. என்கிறது திருமந்திரம்

இறைவனின்எல்லையற்ற அன்பு பிரபஞ்சமாய் விரிந்திருக்கிறது, நாமோ அன்பையும் அறியாமல் அவனையும் அறியாமல் வாழ்ந்து வருகிறோம்,
அன்பில் இருக்கிறது இறைமை
இறைமையில் இருக்கிறது அன்பு
” அன்பின் வழி அணுகுபவர்க்கு இறைவன் துணையாகி அவர்களை ஈடேறச் செய்கிறான், பாடல் : அன்பின் உள்ளான் புறத்தான் உடலாய்…………..
பெண்ணிடத்தில் கூடிப் பெறுவது சிற்றின்பம் அதற்கு சற்றும் குறைந்ததல்ல நாதத்துடன் ஒன்றி பொருந்துவதால் உண்டாகிற பேரின்பம் இரண்டிலும் அன்பே அடிப்படையாயிருக்கும், அன்பு செய்யுங்கள் ஆனந்தியுங்கள் என்கிறது மந்திரம்
அன்பை ஆதாரமாய் கொண்டு இல்லறத்தில் இன்பம் நுகர்ந்தவர் மறுமையில் தேவருலகில் அடையும் இன்பமும் அந்த அன்பின் பயனேயாகும், என்கிறார் வள்ளுவர்
அன்புற்று அமர்ந்த வழக்ென்ப வையகத்து
இன்புற்றார் எய்தும் சிறப்பு ……………. என்கிறது குறள்