வீடுபேறு அடைய சிவதீச்சை

Standard

`அற்றது பற்றெனில் உற்றது வீடன்றோ’

வீடுபேறு அடைய சிவதீச்சை பெறுக…… ஆன்றோர் வாக்கு

ஆசையறாய் பாசம்விடாய் ஆனசிவ பூசைபண்ணாய்

நேசமுடன் ஐந்தெழுத்தை நீநினையாய் – சீசீ

சினமே தவிராய் திருமுறைகள் ஓதாய்

மனமே உனக்கென்ன வாய்.

                             ஸ்ரீ குருஞானசம்பந்தர்

இந்தச் சரீரம் நமக்குக் கிடைத்தது, கடவுளை வழிபட்டு முத்தி இன்பம் பெறுதற் பொருட்டேயாம்’ என்பது யாழ்ப்பாணத்து நல்லூர் ஆறுமுகநாவலரின் பாலபாடத்தில் காண்பது. பிறப்பை அறுப்பதற்கே பிறப்பைக் கொடுக்கிறான் கடவுள் என்பது இதனால் நன்கு தெளிவாகிறது.

நோயும் மருந்தும்:

பிறவி அறவேண்டுமானால் பிறப்பு எதனால் வருகிறது என்று அது வரும்வழியைக் காணவேண்டும். பிறவி என்பது ஒரு நோய். அந்நோய்க்கு மூலம் எது என்று தெரிந்தாலன்றிப் பிறவியை ஒழிக்க முடியாது.

எனவே “நோய்நாடி நோய்முதல் நாடி அதுதணிக்கும், வாய்நாடி வாய்ப்பச் செயல்” என்ற திருவள்ளுவர் வாக்கிற்கு இணங்கப் பிறவிநோய் எதனால் வருகிறது என்பதை முதலில் அறிதல் வேண்டும்.

ஆசை பாசம் சினம் அகல:

“அவா என்ப எல்லா உயிர்க்கும் எஞ்ஞான்றும், தவாப் பிறப்பீனும் வித்து”, என்பது வள்ளுவர் வாக்கு. எனவே பிறவி ஆசையால் வருகிறது என்பதை உணர்கிறோம்.

ஆசை எங்கிருந்து வருகிறது என்று அதன் மூலத்தைக் காண வேண்டும். ஆசைக்கு மூலம் ஆணவமாகிய பாசம். எனவே பிறவி அறவேண்டுமானால் அதற்கு மூலமாகிய ஆணவம் நீங்க வேண்டும்.

ஆணவத்தை அகந்தைக் கிழங்கு என்கிறார் குமரகுருபரர், “அகந்தைக் கிழங்கை அகழ்ந்தெடுக்கும் தொழும்பர் உளக்கோயிற் கேற்றும் விளக்கே” என்பது அவர்தம் மீனாட்சியம்மை பிள்ளைத் தமிழ். கிழங்கு இருக்கும்வரை தாமரை தோன்றிக் கொண்டேதான் இருக்கும். ஆணவக்கிழங்கை அகழ்ந்தெடுத்துவிட்டால் அத் தொண்டர் உள்ளத்தே இறைவி பிரகாசிப்பாள், என்பது இத்தொடரின் கருத்தாகும்.

ஆணவமாகிய பாசம் நீங்கவேண்டுமானால் சிவபூசை செய்தல் வேண்டும். சிவபூசை செய்ய வேண்டுமானால் அதற்கு முதற்படியாகச் சற்குருநாதரிடம் சமயதீட்சை பெற்று அஞ்செழுத்தை ஓதி உணர்ந்து உருவேற்ற வேண்டும்.

இந்நிலை எய்தவேண்டும் என்றால், சினம் முதலாகிய அறுவகைக் குற்றங்களும் அகலவேண்டும்.அப்போது தான் குருநாதரை அணுகி ஞானோபதேசம் பெறும் பக்குவம் உண்டாகும்.

சினம் முதலிய குற்றங்கள் தீர வேண்டுமானால் திருமுறைகள் ஓதவேண்டும். திருமுறைகளே நமக்குத் தாயாக இருந்து உதவி புரிய உறு துணையாய் உள்ளன.

அத்திருமுறைகளைப் பலகாலும் காதலாகிக் கசிந்து கண்ணீர் மல்கி ஓதுதல் வேண்டும். மனமே மனிதனின் உற்ற நண்பன்; அமைச்சன். அதனால் தான் குருஞானசம்பந்தர் மனத்தை அழைத்து உபதேசித்தார்.

ஒரு மனிதன் பிறவி நீங்க வேண்டுமானால் ஆசாரியரைச் சரணடைய வேண்டும். அவர் கற்பித்த வழிநின்று திருமுறைகளைப் பன்னாளும் பயின்று ஓதுதல் வேண்டும், ஓதினால், சினம் அகலும், சினம் அகன்றால் நல்ல குருநாதர் நமக்கு அஞ்செழுத்தை உபதேசிப்பார், அவ்வஞ்செழுத்தை, நின்றாலும் இருந்தாலும், கிடந்தாலும் நடந்தாலும், மென்றாலும் துயின்றாலும், விழித்தாலும் இமைத்தாலும், ஓதியும் உணர்ந்தும் உருவேற்றினால், சிவபூசைபுரியும் வாய்ப்பும் ஆசாரியனால் கிடைக்கும்.

அச்சிவபூசையைப் பன்னாளும் பயின்று முறையாகப் பூசித்து வந்தால் பாசம் அகலும். பாசம் அகன்றால் பிறவி அறும். வீடு பேறு கிட்டும். `அற்றது பற்றெனில் உற்றது வீடன்றோ’

திருச்சிற்றம்பலம்

(கீழ் குறிப்பு)

மேற்கண்ட ஆன்றோர் வாக்கின்படி பிறப்பறுத்து வீடுபேறு அடைய சிவதீட்சை, சிவபூசை தீட்சை பெற அற்புதமான வாய்ப்பு இராஜை இராமலிங்காபுரத்தில் சிவநெறி கற்பித்து வரும் திருநாவுக்கரசர் குருகுலத்தின் மூலம் வரும் கார்த்திகை திங்கள் 23ம் நாள் (09,12,2018 ஞாயிறு இதன் அடியில் கண்ட அழைப்பிதழ்படி சிவ பூசை செல்வர் சிவ, க,கணேசன் சிவாச்சாரியார் அவர்களால் சிறப்புடன் வேத ஆகம முறைப்படி சிவதீட்சை வழங்கல் விழா நடைபெற உள்ளது. சிவனடியார்கள் இவ்வறிய வாய்ப்பை நன்கு பயன்படுத்திக் கொள்ள அன்புடன் வேண்டுகிறேன்.

அன்புடன் சிவ.வை.பூமாலை சுந்தரபாண்டியம்

 

 

Advertisements

ஆட்டுவித்தால் ஆர் ஒருவர் ஆடாதாரே

Standard

201706230946413767_thiruvarur-thiyagarajar-temple-padam-worship_SECVPF

மனம் மொழி உடம்பு ஆகியவற்றால் உயிர்கள் செய்யும்செயல்கள் (நன்மை, தீமைகள்) கர்மம் அல்லது வினை எனப்படும்
ஓர் உயிர் பல பிறவிகளில் செய்த செயல்கள் அல்லது கன்மங்களின்தொகுப்பு சஞ்சிதவினை அல்லது பழவினை எனப்படும்

ஒரு உயிர் எடுத்துள்ள இப்பிறப்பில் செய்யும்நல்வினையும் தீவினையும் ” ஆகாமியவினை. அல்லது வருவினை ” எனப்படும்

ஓர்உயிர் எடுத்துள்ள பிறவியில் அனுபவிப்பதற்கென்று அமைந்துள்ள வினை ” பிராரத்த வினை, அல்லது நுகர் வினை எனப்படும் , இது சஞ்சிதவினையின் ஒரு தொகுப்பில் இப்பிறவியில் நாம் அனுபவிப்பதற்கு உரிய ஒரு பகுதியே
நாம் செய்த வினைகளை நாமே அனுபவிப்பதைத்தான் ஊழ் அல்லது விதி என்கிறோம்.

இந்த மூவை வினைகளும் இல்லாமல் போனால் பிறப்பும் இறப்பும்இல்லாது போகும் இவ்வுயிர் சிவலாேகத்தில் சேரந்திருக்கும் இதற்கு பிறப்பு இறப்பு இல்லை என்பதாம். இதனை முக்திபேறு என்கிறோம்

அறிந்தும் அறியாமலும் பல பிறவிகளில் செய்த வினைகளில் ஒரு பகுதியை கழிப்பதற்கு இந்த பிறப்பை நமக்கு இறைைவன் இந்த பிறப்பை அளித்துள்ளார்.

நாம் என்ன செய்கிறோம். மேலும் வினைகளை சேர்த்து கொளகிறோம. இதனால் மீண்டும் மீண்டும் பிறப்பு வந்து கொண்டே இருக்கும் என்பதில் சந்தேமில்லை.
” பிறந்தோர் உறவது பெருகியதுன்பம்
பிறவார் உறுவது பெரும் பேரின்பம் ”

எடுத்த இப்பிறப்பில் மேலும் வினைகளை செய்யாமல் இருப்பது அவசியமாகிறது. வினைகளை செய்யாமல் இருக்கவும் முடியாது

கடவுளை கண்ட நாவுக்கரசர் சுவாமிகள் வினைகள் ஒழிவதற்கு கூறியுள்ள வழிகளை காண்போம்,

” ஆட்டுவித்தால் ஆர் ஒருவர் ஆடாதாரே
அடக்குவித்தால் ஆர்ஒருவர் அடங்காதாரே
ஓட்டுவித்தால் ஆர் ஒருவர் ஓடாதாரே
உருகுவித்தால் ஓர்ஒருவர் உருகாதாரே
பாட்டுவித்தால் ஆர்ஒருவர் பாடாதாரே
பணிவித்தால் ஆர்ஒருவர் பணியாதாரே
காட்டுவித்தால் ஆர் ஒருவர் காணாதாரே
காண்பார் ஆர் கண்ணுதலாய் காட்டாக் காலே தி,6/ பதி 95 / பாட3

இறைவர் திருக்கரங்களில் நாம் ஒரு கருவியே . அப்பெருமானார் ஆட்டுவித்தால் நாம் ஆடுகிறோம்,
பந்து ஓடுகின்றது பந்து தானே ஓட முடியாது உதைத்தவர் ஒருவர் இருக்கின்றார் இதைப்போல இறைவர் நம் மூலம் செயலல்படகின்றார் என்று எண்ணி தனமமுனைப்பில்லாமல் செயல்களைச் செய்ய வேண்டும் இறைவர் ஆட்டுவினக
நாம் ஆடுகின்றோம் என்று நினைக்க வேண்டும்
நாம் செய்ய வில்ைல எல்லாம் இறையருளால் நடக்கின்றன என்று எண்ணும் பொ
ழுது வருவினை அல்லது ஆகாமிய வினை இல்லையாம் இறைவுணர்வுடன் செயல்களை செய்தல் வேண்டும் இறை உணர்வுடன் செய்யும் போது வினைகள் சாருவதில்லை
நாவுகரசர் பெருமானார் தமக்கு விதியாய் வாய்த்த துன்பங்களை சிவத்தொண்டினால் வென்றார் என்பதை நாம் அறிவோம்
சுண்ணாம்பு காளவாயை குளிரும்படி செய்தது
கொல்லவந்த மதயானையை பணிய வைத்தது
நஞ்சை அமுதாமாக்கியது
சிவபெருமான் திருவடியை தம் முடிமீது சூட்டியது

இவையெல்லாம் தான் செய்த சிவத்தொண்டினால் அல்லவா அவர் வினைப்பயனை தவிர்த்தது
நுகர்வினையால் இன்பம் வந்தாலும் துன்பம் வந்தாலும்எல்லாம் இறையருளே என்று எண்ணி சிவனடியார்கள் விருப்பு வெறுப்பின்றி அனுபவிப்பார்கள்

இன்னும் வினைப்பயன்கள் நீங்க சிவலாய சிவப்பணிகள் பற்றி அடுத்த கட்டுரையில் பார்ப்போம்
திருச்சிற்றம்பலம்
நன்றி ; தமிழ் வேதம்

திருமணத்தின் போது இந்த சடங்குகளை ஏன் செய்கின்றோம்?

Standard

திருமணத்தின் போது இந்த சடங்குகளை ஏன் செய்கின்றோம்?

      download (1) ஆன்மீகம் திருமணத்தில் அரசாணிக்கால் நடுதல் ஏன் ?அரச மரத்தின் வேரில் பிரம்மதேவனும், அடியில் திருமாலும், நுனியில் சிவமூர்த்தியும் இருக்கிறார்கள். அரசமரம் மும்மூர்த்தி ஸ்வரூபம். அதனால், சுமங்கலிகள் அரசமரத்தின் கிளயப் பாலும் பன்னீரும் விட்டுப் பூசித்து மும்மூர்த்திகளயும் அங்கு எழுந்தருளச் செய்கின்றார்கள்.

கும்பம்:

கங்கை புனிதமான. எல்லாவற்றயும் தூய்ம செய்வது தண்ணீர். ?நீரின்றி அமயா உலகு? என்ப பொய்யாமொழி. தண்ணீரால் பயிரும், உயிரும் தளைக்கின்றன. ஆகயால், மணவறயில் கும்பத்தில் நீர் வைத்து  வழிபட வேண்டும்.

ஹோமம்:

அனைத்துக்கும்  அக்னியே சாட்சி. ?நீயே உலகுக்கொரு காட்சி? என்று சீதாதேவியார் கூறுகின்றார். அக்னியால் உலகமும் உயிரும் வாழ்கின்றன. நம் உடம்பில் சூடு இல்லயானால் உயிர் நிலபெற மாட்டா. இதனால் அக்னியை வழிபட வேண்டும். ஓமப்புக ஆயுளயும் வளர்க்கும்.

நவகோள் வழிபாடு: ஞாயிறு முதலிய நவகோள்கள் இந்த உலக இயக்குகின்றன. அதனால், நவகோள்கள வழிபட வேண்டும். மணமக்களுக்கு நவகோள்களின் நல்லருள் காண செய்யும்.

தாலி:

பழங்காலத்தில் அணிகலன்கள் செய்யும் நாகரிகம் இல்லாதிருந்தபோ ஒழுக்கம் மட்டும் உயர்ந்திருந்த. ?தாலம்? என்ப பனயோலயக் குறிக்கும். அந்தப் பனயோலய ஒழுங்கு செய் மஞ்சள் தடவி, அதில் பிள்ளயார் சுழியிட்டு ?இன்னாருடய மகள், இன்னாருடய மகனை மணந் கொண்டார். வாழ்க?

என்றெழுதி, அதைச் சுருட்டி மஞ்சள் கயிற்றிலே கோர்த்து மணமகள் கழுத்திலே தரிப்பர். தால ஓலயில் எழுதிக் கட்டியதனால் அதற்குத் தாலி என்ற பெயர் வந்தது . நாகரிகம் வளர்ந்த பிறகு (பனயோலை தண்ணீர் பட்டு சிதைந்து  போவதால்) தாலியைத் தங்கத்தினால் செய்து தரித்துக் கொண்டனர். மனைவிக்கு மணவாளனே தெய்வமாதலின் கணவருடய இரு பாதங்கள் போல் திருமாங்கல்யத்தைச் செய்து மார்பில் தரித்துக் கொண்டனர்.

பெண்களுக்குத் திருமாங்கல்யம் என்ற அந்த மங்கலநாண் உயிரினும் சிறந்தது. பெண்கள் எந்த அணிகலன்கள நீக்கினாலும், திருமாங்கல்யத்தைக் கழற்றக் கூடாது. சீதா தேவியார் இராவணனால் கவரப்பட்ட பொழுது, எல்லா அணிகலன்களயும் சுழற்றி எறிந்தனள். திருமாங்கல்யம் மட்டும் அவள் கழுத்தில் அணி செய்து கொண்டிருந்தது.

அட்சதை:

திருமாங்கல்ய தாரணம் முடிந்ததும் அட்சத தெளிப்பார்கள். க்ஷதம் என்றால் குத்வ என்று பொருள்: அகரம் அண்மப் பொருளைத்த் தெரிவிக்கிற. அட்சத என்றால் உலக்கயால் குத்தப்படாத என்று பொருள். குத்தப்படாத அரிசியில் முளக்கும் ஆற்றல் உள்ளது. திருமணத்துக்கு முன்பே நெல்லைப் பக்குவமாக உரித்து, முறயோடு அதில் பன்னீர் தெளித்து, மஞ்சள் தூவி, அந்த அட்சதயை மணமக்கள் தலயிலே இறவனுடய மந்திரங்களச் சொல்லித் தெளித்தால் ஜீவகளமுண்டாகும்.

அம்மி மிதித்தல்:

மணமக்கள் அக்னியை வலமாக வருகிறபோது வலப்பக்கத்திலே ஒரு கல் இருக்கும். மணமகளின் பாதத்தை அந்தக் கல்லின் மீது வைக்குமாறு மணமகன் செய்வான். அதன் பொருள் ??இந்தக் கல்லப்போல் உறுதியாக இரு?? என்பதாகும். தன்மேல் வைக்கும் பாரம் அதிகமானால் இரும்பு வளையும். ஆனால், கல் வளையாது ; பிளந்தே போகும்.

மணமகளே! கற்பில் நீ கல்லைப்போல் உறுதியாக இரு. அந்தக் கற்பில் கொஞ்சம் உறுதி தளர்ந்த அகலிகயைக் கல்லாயிருக்கச் சொன்னார் கௌதமர். அதனாலேதான் ?நீ கல்லைப் போல் உறுதியாக இரு? என்று, கணவன் கூறும் பாங்கில் மனவியின் காலைப் பற்றி அந்த அம்மிமேலே வைப்பது.

அம்மி மிதித்து  அருந்ததியை வணங்குவார்கள். அருந்ததி = அ+ருந்ததி (கணவனின் சொல்லுக்குக் குறுக்கே நில்லாதவள் என்று பொருள்)

மணமகனுக்கு:

புதிய வாழ்வில் அடியெடுத்து  வைக்கும் மணமகனே, உன் வாழ்வு புனிதமாகவும் புத்தமுதம் போலவும் இனிமயுடன் விளங்குவதாக. உன் மனவியை அடிமைபோல் எண்ணி அடக்கியாளக் கூடாது. மனைவி மலருக்கு நிகராவாள். அதனால் மலரிடம் பழகுவபோல் மனவியிடம் மென்மையாகப்  பழகவேண்டும்.

உன் மனவி உன் வீட்டுக்கு வந்த ராஜலட்சுமியாகும். அவள் திருமணமான அன்றே பெற்ற தாய்_தந்தயரயும், உடன் பிறந்தாரயும், பழகிய வீட்டயும், எல்லாவற்றயும் துறந்து  உன்னை நாடி வந்திருக்கிறாள். சுருங்கச் சொன்னால், தன் பெயரயே மறந்து விடுகின்றாள். ஆதலால், மனவியிடம் அன்பாகப் பழக வேண்டும். நீ வீட்டிற்கு வரும்பொழு வன் சொற்கள் என்றுமே பேசக் கூடாது. மனவியின் அன்பைப் பெற வேண்டுமானால், மாமனார் மாமியாரை உயர்த்திப் பேச வேண்டும். பெண் உருவத்துடன் கூடிய கலண்டரைக் கூட உற்றுப் பார்க்கக் கூடாது. மனவியின் சுகக்கத்தில் நீ பங்குபெற வேண்டும். மனவியை  நீ உன் உயிர்போல் நேசிக்க வேண்டும். மனைவி ஏதாவது  சிறுகுற்றம் செய்தால் அதனப் புறங்காத்தல் அமைதிக்கும் அன்பு பெருகவும் வசதி செய்யும்.

மணமகளுக்கு:

புதிய வாழ்வில் அடியெடுத் வைக்கும் மணமகளே, உன் கணவனத் தெய்வமாக எண்ணி இனிமம்செய்ய வேண்டும். எப்போம் கணவரைப் பார்த்துச் சிரித்தமுகத்டன் வரவேற்க வேண்டும். கணவனார் வீட்டிற்குள் நுழயும்போ முகத்த வாழப்பூ மாதிரி வைத்துக் கொள்ளக் கூடாது. சிரித்த முகமாக இருந்தால் அழகாக இருக்கும்.

மாமனார், மாமியார் மற்றும் உறவினர்கள் அனவரிடமும் அன்பாக நடக்க வேண்டும். மாமன்_மாமியார்க்கு காலம் தவறாமல் உணவு அளிக்க வேண்டும். காலை மாலை, கை கால் முகங்கழுவி நெற்றிக்குப் பொட்டு இட்டுக் கொண்டு மகாலட்சுமியப் போல் விளங்க வேண்டும். அடிக்கடி அக்கம்பக்கம் போய் ஊர்க்கதய உழக்கில் அளக்கக் கூடாது. இவள் நமக்கு மருமகளாக வந்தாளே என்று உள்ளம் குளிர நினைத்து மாமியார் மெச்சிய மருமகளாக இருக்க வேண்டும். இந்த உத்தமி நமக்கு மனைவியாக வந்தாளே என்று எண்ணுந்தோறும் கணவன் உள்ளம் உவக்குமாறு நடக்க வேண்டும். பெண்குலத்துக்குப் பெரும தேடிக் கொடுக்க வேண்டும்.

பெண்களுக்கு இந்த ஆறு குணங்கள் இருந்தால் குடும்பம் மகிழ்ச்சியாகும்!தாய் எப்படிச் சேயிடம் கருணயுடன் இருப்பாளோ, அதைப் போலே கணவனிடம் அந்த மனவி இருக்க வேண்டும்.

அடியாள் பணியும்: ஒரு வேலக்காரி போல கணவனுக்குக் கைங்கர்யம் செய்ய வேண்டும்.

மலர்ப் பொன்னின் அழகும்: செந்தாமரையில் வீற்றிருக்கும் இலட்சுமியப் போல, எப்போதும் அழகாக இருக்க வேண்டும்.

புவிப்பொறயும்: கணவனார் கொஞ்சம் கோபித்தாலும் பூமாதேவியப் போல பொறுமயுடனிருக்க வேண்டும்.

 

இந்து திருமண மந்திரமும் அதன் பொருளும்

மந்திரம்:

ஸோம ப்ரதமோ விவித கந்தர்வ விவிவத உத்தர!

த்ருதியோ அக்னிஷ்டே பதி துரியஸ்தே மநுஷ்ஐயா!!

ஸோமோ ததத் கந்தர்வாய

கந்தர்வோ ததத் அக்னயே!

ரயிம்ச புக்ராம் சாசாத் அக்னிர் மஹ்யம்

அதோ இமாம்

பொருள்: அதாவது மணப்பெண்ணை சோமன் முதலில் மனைவியாக அடைந்தான். பிறகு கந்தர்வன் அடைந்தான். இவளுடைய மூன்றாவது கணவன் அக்னி, நான்காவது கணவன் மனித சாதியில் பிறந்தவன்.

சோமன் உன்னை (மணப்பெண்ணை) கந்தர்வனுக்குக் கொடுத்தான். கந்தர்வன் அக்னிக்குக் கொடுத்தான். அக்னிதேவன் இவளுக்குச் செல்வத்தையும் குழந்தையையும் கொடுத்த பிறகு எனக்குத் தந்தான்…. என்பதே புரோகிதர் கூற அதை திருப்பி மணமகன் கூறும் மந்திரத்தின் பொருள்.

இம்மந்திரத்தின் வெளிப்படையான அர்த்தம் என்ன? இந்து மதப்படி திருமணம் செய்து கொள்கின்ற ஒருவரின் மனைவி பலரால் அனுபவிக்கப்பட்ட ஒரு பரத்தை (விபச்சாரி) என்றும், இந்த பெண் (மணப்பெண்) வேறொருவனிடம் குழந்தை பெற்றுக் கொண்டே அவனுக்கு மனைவியாகிறாள் என்றும் இந்து மதம் கூறுகின்றது.

தமிழர் கலாச்சாரத்தை பிரதிபலிக்கும் திருமணம்,

திருமணம் என்பது ஒவ்வொருவருடைய வாழ்க்கையிலும் மிக முக்கியமான திருப்பத்தை உருவாக்கும் சடங்காகக் கருதப்படுகிறது. திருமணம் என்ற தமிழ்ச் சொல்லே மிக உயர்ந்த பொருளை உள்ளடக்கியது.

திரு என்பது கண்டார் வியக்கும் தெய்வத் தன்மை என்ற பொருளைக் கொண்டது. இன்னார்க்கு இன்னார் என்பது தெய்வத்தின் செயலாகக் கருதப்படுகிறது.

புலப்படாமல் அரும்பாக மறைந்திருந்த தெய்வத்தின் பங்கு மலர்ந்து இன்னார்க்கு இன்னார் என்று வெளிப்படையாகத் தெரிவிக்கும் போது அங்கே தெய்வீக மணம் கமழ்கிறது.

சடங்கு என்றால் வாழ்வின் முக்கியமான நிகழ்வுகளை செவ்விதமாக, ஓர் ஒழுங்கு முறையோடு, அழகாகச் செய்விக்கும் தன்மை உடையது என்று பொருள். ‘சடங்குகள்’ வாழ்வியல் முறைக்கு அரண் அமைத்து பாதுகாப்பு அளிக்கிறது.

வாழ்வின் முக்கியமான நிகழ்வுகளைச் செவ்விதாக்கி ஓர் ஒழுங்கு முறைக்குள் கொண்டு வர சடங்குகளை யாத்தனர் தமிழ்ச் சான்றோர். திருமணத்தின் போது கடைபிடிக்கப்படுகின்ற சில சடங்குகள் பற்றியும் அதன் அர்த்தங்களையும் பார்ப்போம்.

தாரை வார்த்தல்:

பழங் காலத்தில் ஒரு பொருளை மற்றவர்க்குக் கொடுக்கும் போது, மீண்டும் மனம் மாறி பிற்காலத்தில் அந்தப் பொருள் என்னுடையது என்று உரிமை கோரக் கூடாது என்பதற்காக தாரை வார்த்துக் கொடுக்கும் பழக்கம் இருந்துள்ளது. இது கிட்டத்தட்ட ஒரு ஆவணத்தில் எழுதிக் கொடுப்பதற்கு சமமாகக் கருதப்படுகிறது.

அக்காலத்தில் ஆவணங்கள் புழக்கத்தில் இல்லாததாலும் அவ்ஆவணங்களை பதிவு செய்வதற்கு ஏற்ற வசதிகள் காணப்படாததாலும் தாரை வார்த்துக் கொடுத்தல் சிறந்த முறையாகக் கருதப்பட்டது.

மீனாட்சி திருமணத்தில் மீனாட்சியம்மையை சோம சுந்தரரின் கரங்களில் திருமால் தாரை வார்ப்பது போன்ற காட்சியை கோவில் சிற்பங்களிலும் சித்திரங்களிலும் நாம் காணுகிறோம். இது போன்ற காட்சியை திருமண அழைப்பிதழில் முன்னட்டையில் அச்சிடுவதையும் அவதானிக்க முடியும்.

தாலி கட்டுதல் :

தமிழர் திருமணத்தில் தாலிக்கே முக்கியத்துவம் வழங்கப்படுகிறது. தாலி கட்டுவது என்பது திராவிட மக்களிடம் தொன்று தொட்டு இருந்து வரும் மரபாகும். சமுதாயம் வாழத்தக்கதாக இல்லாமல் தறிகெட்டுப் போய் விடும் என்று எண்ணி அதனை நெறிப்படுத்துவதற்காக தாலி கட்டும் சடங்கு உட்பட திருமணச் சடங்குகள் தோற்றுவிக்கப்பட்டதாக தொல்காப்பியத்தில் கூறப்படுகிறது.

‘பொய்யும் வழுவும் தோன்றிய பின்னர் ஐயர் யாத்தனர் கரணம் என்ப’

ஐயர் என்று மேலே தொல்காப்பிய நூற் பாவில் குறிப்பிட்டது தலைமைப் பொறுப்பில் உள்ள சான்றோரை ஆகும். கரணம் என்பது சடங்கு எனப் பொருள்படும்.

‘தாலி’ என்ற சொல்லுக்கு ‘தாலம்’ என்பது வேர்ச் சொல் ஆகும். தாலம் என்பது பனை அல்லது அதன் வழியான பனை ஓலையைக் குறிக்கும்.

இந்தப் பெண்ணை நான் மணந்து கொண்டேன். இவளை என்றும் பிரியாமல் வாழ் நாள் முழுவதும் வாழ்க்கைத் துணையாகக் கொண்டு காப்பாற்றுவேன் என்று பனை ஓலையில் எழுதச் செய்து அதனை ஓர் உலோகக் குவளையில் இட்டு அதை மஞ்சள் கயிற்றில் கட்டித் தொங்க விட்டு அதனை பெண்ணின் கழுத்தில் ஆண் கட்டும்படி வைத்தார்கள் தமிழ்ச் சான்றோர்கள்.

தாலத்தினால் ஆன உறுதி மொழியைக் கட்டிய கயிறானதால் அதற்கு தாலி என்ற காரணப் பெயர் அமைந்தது.

மெட்டி அணிவித்தல்

:

திருமணச் சடங்கின் போது மணப் பெண்ணின் வலது காலை முதலிலும், இடது காலை இரண்டாவதாகவும் அம்மி மேல் மணமகன் எடுத்து வைத்து மெட்டி அணிவிக்க வேண்டும்.

வழிப்பயணத்தில் ஈடுபட்ட ஒரு தலைவனும் தலைவியும் பாலை நிலத்தின் வழியாக கடந்து சென்றார்கள். அவர்களைப் போல இன்னொரு இணை எதிரே வந்து இவர்களைக் கடந்து சென்றது. சிறிது நேரத்தில் அந்த இணையின் செவிலித் தாய் இவர்களைப் பார்த்து, ‘உங்களைப் போலவே ஒரு இணை இவ்வழியாகச் சென்றதைக் கண்டீர்களா?’ எனக் கேட்டாள். அதற்கு தலைவன், ‘இவ்வழியாக ஓர் ஆடவன் சென்றதைக் கண்டேன். உடன் வந்தவரை நான் பார்க்கவில்லை. இவளைக் கேளுங்கள்’ என்று தலைவியைக் காட்டினான் என்று திருக்கோவையார் நூல் உரைக்கிறது.

ஓர் ஆடவன் வேற்றுப் பெண்ணைப் பார்க்கக் கூடாது. அப்படிப் பார்த்தாலும் முகத்தை நேராகப் பார்க்காமல் அவளுடைய கால்களைப் பார்ப்பது தமிழர் வழக்கு.

அவ்வாறு ஒரு பெண்ணின் கால்களைப் பார்க்கும் போது அதில் மெட்டி இருக்குமானால் அவள் மாற்றான் மனைவி என அறிந்து அவளை தன்னுடைய உடன் பிறந்த சகோதரியாக மனதில் கொள்ள வேண்டும் என்பது மரபு. எனவேதான் பெண்ணின் காலில் மெட்டி அணிவித்தனர் பெரியோர்கள்.

அம்மி மிதித்தல்

:

உலோகங்கள் எல்லாவற்றையும் வளைக்க முடியும். ஆனால் கருங்கல்லை வளைக்க முடியாது. உடைக்கத்தான் முடியும்.

அது போல் கற்பு என்ற பண்பில் நான் வளைந்து கொடுக்க மாட்டேன். அதற்கு ஏதேனும் ஆபத்து வருமாயின் கல் பிளந்து போவது போல என் உயிர்போகும் என்பதைக் காட்டவே அம்மியாகிய கல்லின் மேல் பெண்ணை கால் வைத்து மிதிக்கச் செய்தனர்.

கல்லின் பண்பு கல் + பு எனக் குறிக்கப்பட்டு புணர்ச்சியால் கற்பு ஆயிற்று.

‘கல்லினும் வலிதென் கற்பெனக் காட்டி மெல்லியலாளே மேன்மை அடைக’

அருந்ததி காட்டல் :

அருந்ததி என்பவள் வசிட்டரின் மனைவி. கற்பின் மிக்கவளான அருந்ததி தெய்வத் தன்மையால் நட்சத்திரமாகி விட்டாள் என்று கூறுவர்.

எனவே அருந்ததி நட்சத்திரத்தைக் காட்டி அவள் போல் நீயும் கற்பில் சிறந்தவளாக இருத்தல் வேண்டும் என்று கூறுவதற்காக அருந்ததி காட்டல் நிகழ்த்தப்படுகிறது.

இவ்வாறு திருமணச் சடங்குகள் ஒவ்வொன்றிற்குள்ளும் புதைந்திருக்கும் அர்த்தங்கள் நூறு. இல்லறத்தின் நோக்கத்தை இரு வரியில் ஒரு காவியமாக திருவள்ளுவர் தெளிவாகக் கூறியிருக்கிறார்.

‘அன்பும் அறனும் உடைத்தாயின்

இல்வாழ்க்கை பண்பும் பயனும் அது’

திருமணச்சடங்குகள் –பற்றிய கருத்துக்களைப் பற்றியது இக்கட்டுரை.

மனித சமுதாயத்தின் மதம், பண்பாடு, இனம், மனப்பாங்கு ஆகிய வற்றிற்குத் தக்க மணமுறையும் மாறுபடும் தன்மையது. ஒரினத்தின் பண்பாட்டையும், பழமையையும் அவர் தம் நம்பிக்கைகளும், சடங்குகளும் வெ ளிப்படுத்துகின்றன. நாச்சியார் பாடல்க ளில் நாட்டுப் புறக் கூறுகளுள் ஒன்றான நாட்டுப்புறப் பழக்கவழக்கங்களில் காணப்படும் திருமணச் சடங்குகள்

 

பெரியாழ்வாருடைய வளர்ப்பு மகளான ஆண்டா ள் அந்தணர் சமுதா யத்தில் வளர்ந்ததால் அவர் காலத்து நிலவிவந்த அந்தணர் சமுதாய திரு மணச் சடங்குகளைத் தம் பாசுரங்களில் கூறுகி ன்றார். அவை இன்றும் தமிழர்தம் திருமணங்க ளில் பின்பற்றப்படுகின்றன.

 

மாப்பிள்ளை அழைப்பு:-

 

திருமணத்திற்கு முதல்நாள் நடைபெறும் இச்சட ங்கிற்கு மணமகன் வெகுவிமரிசையாக அழைத்து வரப்படுவான். ஆயிரக்கணக்கான ஆனைகள் புடைசூழ தங்கக் குடங்களாகிய பூர்ணகும்பங்க ளில் மாவிலைக்கொத்தும் தேங்காயும் வைத்து மருமகப்பிள்ளையை எதிர் கொ ண்டு அழைத்து வந்தனர் இதை,

”வாரணமாயிரம் சூழ வலம் செய்து

நாரணண் நம்பி நடக்கின்றானென்றெதிர்

பூரண பொற்குடம் வைத்துப் புறமெங்கும்

தோரணம் நாட்டக் கனாக்கண்டேன் தோழி நான்” (பா.எண் 53)

 

என்று கூறகின்றார். பெண் வீட்டாரும் மணமகன் வீட்டாரும் திரும ணத்தைப் பற்றித்தங்களுக்குள் பே சி முடிவு செய்து கொண்டபின், திரு மணத்திற்கு முதல்நாள் அதை உறு திப்படுத்த சுற்றம் அறிய ”மணவோ லை” எழுதிவாசிப்பர். இந்நாளில் இச்சடங்கை நிச்சயதார்த்தம் அல்ல து பரிசம் போடுதல் என்பர். (மாறி வரும் இன்றைய காலத்தில் நிச்ச‍ய தார்த்த‍ம் நடைபெற்று, சராசரியாக சுமார் 6 மாதங்கள் கழித்தே திரும ணம் நடைபெறுகிறது)

இந்நிகழ்ச்சியை,

”நாளை வதுவை மணமென்று நாளிட்டு

பாளை கழுகு பரிசுடைப் பந்தற்கீழ்

கோளரிமாதவன் கோவிந்தனென் பான்ஓர்

காளைபுகுதக் கனாக் கண்டேன் தோழி நான்” (பா.எண்.54)

பாளையும், கமுகும் கட்டப்பெற்ற அழகிய பந்தல், அதில் அமர்ந்து திருமணத்தை நிச்சயிக்கின்றனர்.

கோடியுடுத்தல்:-

 

மணப்பெண்ணுக்குப் புதிய புடவையைப் பரி சாக மணமகன் வீட்டார் அளிப்பர். இப்புடவை யை மணப்பெண் கட்டிக் கொள்வதற்கு மண மகனின் உடன்பிறந்த சகோதரி உதவுதலுண்டு. தன்னைத் திருமணம் செய்து கொள்ளப்போகும் அப் பெருமானுடைய சார்பில் இந்திரன் உள்ளி ட்ட தேவர் குழாமெல்லாம் வந்திருந்ததாகப் பாடு கின்றார். மண மகனின் சகோதரி துர்க்கை மணப் பெண்ணுக்கு புதுப்புடவை உடுத்தி, மல ர்மாலை சூட்டுவதாக கூறுகின்றார். இதை,

”இந்திரனுள்ளிட்ட தேவர் குழாமெல்லாம்

வந்திருந்து என்னை மகட்பேசி மந்திரித்து

மந்திரக்கோடி யுடுத்தி மணமாலை

அந்தரிசூட்டக் கனாக்கண்டேன் தோழி நான்” (பா.எண்-59)

வரவேற்பு:-

திருமண நாளில் மணமகள் இல்லத்தில் திருமணம் நடைபெறும் இடத்தில் மணமகன் நுழையுங்கால் வாழ்வரசிக ள் குடத்துள் விளக்கை ஏற்றிய நிலை யில், எதிர்கொண்டு வரவேற்கின்றனர்.

”கதிரொளி தீபம் கலசமுடனேந்தி

சதிரிளமங்கையர் தாம் வந்து எதிர்கொள்ள” (பா.எண்.57)

 

என்று ஆண்டாள் குறிப்பிடும் இச்சடங்கு இன்றும் வழக்கில் உள்ள து. விளக்கு, நீர் இவற்றின் மூலம் திரு ஷ்டி கழிப்பது என்கிற முறையில் தம் பதிகளின் வாழ்க்கையில் பால் பொங் கவும், சகல மங்கலங்களும் கங்கை போல் பெருகவும், இன்பமும் ஆனந்த மும் தீப ஜோதி போல் பிரகாசிக்க வே ண்டும் என்ற தத்துவத்தை உணர்த்த வே இச்சுபச்சடங்கு.

கைத்தலம் பற்றல்:-

திருமணத்தின் முக்கியச் சடங்காக கைத்தலம் பற்றல்

நடைபெறுகிறது. மணமகன், மனமகள் கைப்பற்றி தீ வலம் வருதல்

நடைபெறுகிறது. இந்நிகழ்ச்சியை ஆண்டாள்,

”மத்தளம் கொட்ட வரிசங்கம் நின்றூத

முத்துடைத்தாமம் நிரைதாழ்ந்த பந்தற்கீழ்

மைத்துனன் நம்பி மதுசூதன்வந்து என்னைக்

கைத்தலம்பற்றக் கனாக்கண்டேன்.” (பா.எண்.58)

மத்தளம் கொட்டப்படுகிறது. அழகிய சங்கு முழங்குகிறது. வேதியர் தீ வளர்த்து அதில் ”சமித்து” எனப்படும் குச்சி களை வைத்து ஆகுதியை வளரச் செய்து, வேத மந்திரங்களை ஒலித்த வண்ணம் இருக் கின்றனர். அந்நிலையில் மணமகன் மணமக ளுடைய கைத்தலம் பற்றுகிறான். கைத்தலம் பற்றிய நிலையில் தீயை மணமகன் வலம் வருகிறான். இனிநான் உன்னைக் கைவிட மாட்டேன். இது சத்தியம். என்னுடைய நிழல் போன்ற உன்னை நான் என்றென்றும் கை விடாமல் காப்பாற்றுவேன் என்று உறுதி எடுக் கிறான். இத்தகைய தீ வலம் வருதல் சிலம்பிலும் காணலாம். இந் நிகழ்ச்சியை ஆண் டாள்,

”காய்சினமா களிறன்னான் என்கைப் பற்றி

தீவலஞ் செய்யக் கனாக்கண்டேன்” (பா.எண். – 59)

என்று குறிப்பிடுகின்றார்.

அம்மி மிதித்தல்:-

 

திருமணத்தில் உள்ள மற்றொரு சடங்கு அம்மி மிதித்தல். மணமகன் மணமக ளுடைய காலைப்பற்றி ஏழு அடிகள் வைத்து மண மகளுடைய காலை அம்மியின் மேல் வைக்கிறான், இதை

செம்மையுடைய திருக்கையால் தாள் பற்றி

அம்மி மிதிக்கக் கனாக் கண்டேன் தோழி (பா.எண்.60)

என்கிறார் ஆண்டாள்.

பொரி அடுதல்:-

மணமக்கள் இருவரும் அவியுணவாக நெற் பொரிகளை தீயில் இடுவர். மணமக்கள் ஒரு வர் கைகளின் மீது மற்றொருவர் கைகளை யும் இணைத்துக் கொண்டு இச்சடங்கை இய ற்றுவர்.

”அரிமுகன் அச்சுதன் கைம்மேல் என் கை வைத்துப்

பொரிமுகந்து அட்டக் கனாக் கண்டேன்” (பா.எண்.61)

என்கிறார்.

வீதி வலம் வருதல்:-

 

நாச்சியார் காலத்தில் திருமணம் முடிந்த பின்பு மணமக்கள் இரு வரையும் ஒருசேர அமரச்செய்து ஊர்வலமாக அழைத்துச் செல்வர் எனத் தெரிகிறது. குங்குமச் சாந்து ம், சந்தனமும் உடலெங்கும் பூசப்பட்ட நிலையில், யானையின் மீது இருவரையும் ஒருசேர அமரச் செய்து வீதிவலம் வந்த தைப் பாடுகிறார் ஆண்டாள்.

குங்குமமப்பிக் குளிர்சார்ந்த மட்டித்து

மங்கலவீதி வலஞ்செய்து மணநீர்

ஆங்கு அவனோடும் உடன்சென்று அங்கு ஆனைமேல்

மஞ்சனமாட்டக் கனாக் கண்டேன் (பா.எண்.1162)

 

இன்றும் கிராமபுறங்களில் இவ் வழக்கம் காணப்படுகிறது. குதி ரை, யானை, போன்றவற்றில் இல்லை என்றாலும் ஒருசேர ஊர்வலமாக வருதல் என்பது இன்றும் வழக்கத்தில் உள்ளது. இன்றும் வட நாட்டில் திருமணத் திற்குப் பின்பு மணமக்கள் ஊர்வ லமாகக் குதிரையின் மீதோ அல் லது வாகனத்திலோ அழைத்து வரப்படுவர்.

தமிழர் திருமணத்தோடு ஒத்துப்போதல்:-

 

ஆரிய மரபின்படி இன்றுவரை அந்தணர் சமுதாயத்தில் உள்ள திரு மணச் சடங்குகளை ஒன்று விடாமல் தம் முடைய திருமொழியில் வரிசைப்படுத்தி க் கூறுகிறார். அம்மி மிதித்தல், தீ வலம் வருதல் முதலிய சடங்குகளைக் குறிப்பி டும் ஆண்டாள் மங்கலவணி (தாலி) அணியப்படுதலைப் பற்றிக் குறிப்பிடவி ல்லை.

நம் பழம்பெறும் இலக்கியங்கள் திரும ணத்தில் மணமகளுக்குத் தாலி அணிவிப்பதை எங்கும் குறிப்பிட வில்லை. ஆனால் திருமணமான மகளிர் மங்கல அணியை, அணிந் திருந்தனர் என்பதற்கு சங்க இலக்கிய த்தில் சான்றுகள் அமைகின் றன.

”ஈகை அரிய இழையணி மகளிரொடு” என்று புறநானூற்று பாடலில் மங்கல வ ணி குறிக்கப்படுகிறது.

”அகலுண் மங்கலவணி யெழுந்தது” (சிலம்பு – பா – 47) என்றும்,

வேதவிதிப்படி நடைபெறும் ”இராமன்சீதை” திருமணத்திலும் தாலி கட்டப்படுவது கூறப் பெறவில்லை. ஆனால் சில இடங்களில் தாலி என்ற பொருள்பட ”மங்கலநாண்” என்ற சொல் எடுத்தாளப்ப டுகிறது.

நிலமகள் முகமோ! திலகமோ! கண் ணோ

நிறையெடு மங்கல நாணோ.

என்னுமிடத்தில் மங்கல நாணைக் குறிப் பிடுகிறார்.

தாம்கண்ட கனவுத்திருமணத்தில் தாலி கட்டப்படுவது குறித்து ஆண் டாள் எதுவும் குறிக்காத காரணத்தால் தாலி பற்றிய சிந்தனையே அவருக்கும் இல்லை என முடிவு செய்தல் பொருத்தமற்றது.

”காசும் பிறப்பும் கலகலப்பக் கைபேர்த்து

வாச நறுங்குழல் ஆய்ச்சியர்”

 

என்று ஆய்ச்சேரி பெண்கள் மோர் கடையுங்கால் அணிந்திருந்த தாலி யைப்பற்றி ஆண்டாள் குறிப்பிடுகி ன்றார். தம்முடைய கனவுத் திரு மணத்தில் ஆரிய முறைப்படி மணம் நடந்ததைச் சொல்லும் ஆண்டாள். வேதங்களில் தாலி கட்டப்படும் சடங்கு குறிக்கப்படவி ல்லையென்ப தால் அதைக் கூறாது விடுத்தார் எனலாம். ஆரியர் வழக்கத்தின்படி கைத் தலம் பற்றுதலே திருமணம் முழுமை பெற்றதைத் தெரிவிக்குமாத லால் ஆண்டாள் தம்முடைய பாசுரங்களில் கைத் தலம் பற்றலைக் கூறுகிறார் எனலாம். சங்க காலத்தில் ”கைத்தலம் பற்றுதலே” மண ம் முற்றுப் பெற்றதற்கு அடையாளமாகக் கருதப் பட்டது.

”நேரிறை முன்கை பற்றிநுமர்தர

நாடறி நன்மண மயர்கஞ் சின்னாள்

கலங்கல் ஓம்புமின் இழங்கிழை யீரென்” ( குறிஞ் – 231-233)

எனும் சங்கப்பாடல் ”கைத்தலம் பற்றுதலையே நாடறி நன்மணம்” எனக் கொண்ட கொள்ளையைப் புல ப்படுத்துகிறது.

பழந்தமிழரின் திருமணச் சடங்கில் முக்கிய கூறாகப் பெண்ணைக் கை யால் பற்றித் தமர் தருதலே சிறப்பா னதாகக் கருதப்பட்டது என்ப தைச் சங் ககால திருமண நிகழ்ச்சியை விளக் கும் அக நானூற்று பாடலால் அறிய லாம். அதே வழக்கம் ஆண்டாள் காலத்திலும் நீடித் திருக்கிறது என் பதைப் பாசுரங்கள் தெரிவிக்கின்றன. இன்றும் கிராமங்க ளில் பெண் ணின் திருமணத்தைப் பற்றிப் பேசுகையில் ”யாராவது ஒருத்தன் கையிலே ஒப்படைச்சுட்டா என் பொறுப்புக் கழியும்” என்று கையில் ஒப்ப டைத்தலைத் திருமணத்திற்கு உரியதாக்கிப் பேசுதலைக் கேட்கலாம். எனவே தாம் வாழ்ந்து வந்த தமிழ்ச் சமுதாயத்தின் திருமண வழக்கத்தைக் கூறித் திருமணம் நிறைவு பெற்றதை ஆண்டாள் கூறு வதால் அவர் தமிழர் திருமண முறையையே பெரிதும் வலியுறுத் தியுள்ளார் என்று கூறலாம்.

திருமணம் எனும் பந்தம்

Standard

திருமணம் எனும் பந்தம்
1.நாட்கால் நடல்

இதை பந்தகால் நடுவது என்பார்கர்கள்.பந்தகால் நடுவதற்கு வேரில்லாமல் துளிரும் மரத்தை(பூவரசம் மரம்)வெட்டி நடவேண்டும்.மரத்தின் நுனியில்,முனை முறியாத மஞ்சள்,12 மாவிலைகள்,பூ மூன்றையும் இணைத்து கட்டவேண்டும்.பின்பு நட வேண்டிய குழியில் வெள்ளி நாணயம் , பூ , நவதானியம் இவற்றை போட்டு போட்டு பந்த கால் நட வேண்டும்.சாம்பிராணி காண்பித்து தேங்காய் உடைக்கவேண்டும்.பந்தகால் நட்டவுடன் மரத்தின் அடியில் பால் ஊற்றி,மஞ்சள்,குங்குமத்தை மேல் நோக்கி தடவ வேண்டும். மாவிலை , நவதானியம் , வெள்ளி நாணயம் , பூ , தீய சக்திகளை உள்வாங்கிக் கொள்ளும் . பிரபஞ்சத்தில் உள்ள பஞ்சபூதங்களுக்கும் அறிவிக்கை செய்து ஆசி பெறுவது நோக்கமாகும்.

2.பொன்னுருக்குதல்

திருமாங்கல்யம் என்பது சுமங்கலியின் சின்னம் ஆகும்,போற்றி பாதுகாக்க படவேண்டியது ஆகும்.நல்ல நாளில்,தீர்க்க சுமங்கலியாக வாழ்வதற்கு மாப்பிள்ளை வீட்டில் வைத்து உரிய நபரிடம் ( பொற்கொல்லர் ) புதிய பொன் கொடுத்து திருமாங்கல்யம் செய்யவேண்டும்.
Photo
3.கலப்பரப்பு

மாப்பிள்ளை வீட்டார் கொடுக்கும் சேலையை களத்தில் பரப்பி ( தரையில் விரித்து ) மணப்பெண் அமர்ந்து மங்களப் பொருட்களை இரு வீட்டாருக்கும் வழங்குதன் மூலம் இருவீட்டாரும் கலந்து ஒன்றாகிவிட்டதற்கான அடையாள நிகழ்ச்சி ( கலம் என்பது பாத்திரம் ) ஆகும்.பாத்திரத்தில் மங்கலப்பொருட்களை ( மஞ்சள் கலவை, வெற்றிலை , பாக்கு , தெங்காய் , பழக்கள் பூச்சரம் , ) நிரப்புதல் கலப்பரப்பு ஆகும் .
4.காப்பு கட்டுதல்;
காப்பு என்பது அரண் போன்றது . மங்களகரமான சக்தி வாய்ந்த மங்கள் உரு வாய்ந்த மஞ்சள் கயிற்றை காப்பாக கட்டுவது . திருஸ்டி . மற்றும் அசுர சக்திகளால் இடையூறுகள் வராமல் தடுப்பதற்கு . காப்புக்கட்டுவதில் இருந்து மறு நாள் காப்பு அவிழ்க்கும் வரை திருமணம் சம்பந்தமாஅனைத்து நிகழ்ச்சிகளையும் தடையின்றி செய்வேன் என்பதை உறுதி செய்யும் சடங்காகும் . அனைத்து நிகழ்ச்சிகளும் தடையின்றி நடைபெறும் வண்ணம் இடையூறு வராமல் காக்குமாறு தெய்வத்தை வேண்டிக் கட்டப்படுவது ஆகும்.

5.முளைப்பாலிகை

நவதானியத்தின் மூலம் நவக்கிரகங்களை சாந்தி செய்வது . முளைப்பாலிகையில் இடப்படும் நவதானியங்கள் வளர்வது போல் குடும்பமும் செழித்து வளரட்டும் என்பதற்கான அடையாளச்சடங்கு . கள்ளங்கபடமற்ற குழந்தைகளின் உள்ளம் தெய்வீக பண்பின் உறைவிடம் . என்வே சிறுமியர் மூலம் இச்சடங்கு நடத்தப்படுகின்றது .

6.தாரை வார்த்தல்Image result for tamil wedding

தாரை என்றால் நீர் என பொருள் . நீருக்குத் தீட்டில்லை . நீர் மந்திர நாத ஒலியின் அதிர்வை ஏற்கக்கூடியது . இப்படி தெய்வத்தன்மை வாய்ந்த நீரை இதற்கு பயன்படுத்துகின்றனர் . திருமணச் சடங்குகளில் மிகமுக்கியமானது தாரை வார்த்தல் . தாரை வார்த்தபின்பு தான் மணமகன் மணமகள் கழுத்தில் தாலி கட்டும் உரிமையை அடைகின்றான் .
” என் மகளை தெய்வங்களின் சாட்சியாக உனக்கு மனைவியாக கொடுக்கின்றேன் “ என மணமகளின் பெற்றோர் , தாரை வார்த்து கொடுக்க மணமகனின் பெற்றோர் உங்கள் மகளை இனி எங்களது மறு – மகள் ( மருமகள் ) ஆக ஏற்றுக் கொள்கின்றோம் என்பதற்கான உறுதிமொழி . எனவே தான் மாப்பிள்ளையின் தாயார் கை ஏற்றுக்கொள்ளும் விதமாக அடியில் இருக்க , அதற்கு மேல் மணமகனின் தந்தையின் கை , மணமகனின் கை , மணப்பெண்ணின் கை , மணப்பெண்ணின் தந்தையின் கை , எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக மணப்பெண்ணின் தாயாரின் கை . இந்தவெரிசையில் கைகளை வத்து இச்சடங்கு நடைபெறும் . உரிமையை விட்டுக்கொடுப்பதற்கு அடையாளமாக செய்யப்படும் சாஸ்திரப்பூர்வமான சடங்கு தாரை வார்த்தல் என்ப்படும் .

7.தாலி கட்டுவதுImage result for tamil wedding

தாலி என்பது மணமகன்,மணமகள் கழுத்தில் கட்டும் மஞ்சள் கயிறு ஆகும்.மஞ்சள் நிறம் இந்துக்களின் புனித நிறம் ஆகும்.மேலும் தாலி என்பது ஒரு பெண்ணுக்கு அடையாள சின்னமாகும்.தலைநிமிர்ந்து நடந்து வரும் ஆடவர்,ஒரு பெண்ணை பார்க்கும்பொழுது,கழுத்தில்தாலியை பார்க்கும் பொழுது இவள் மற்றவருக்கு உரியவள் என ஒதுங்கி போய்விடுவார்.

தாலம் பனை என்ற பனை ஓலையினால் செய்த ஒன்றையே பண்டைக்காலத்தில் மணமகன் மணமகள் கழுத்தில் கட்டி வந்தபடியால் இதற்குத் தாலி என்ற பெயர் வந்தது. தாலமாகிய பனை ஓலையினால் செய்தது என்பது இதன் பொருள். பனை ஓலைத் தாலி அடிக்கடி பழுதுபட்டதால் நிரந்தரமாக இருக்க உலோகத்தால் ஆன தாலி செய்து பயன்படுத்தினர். பின்னாளில் அதனைப் பொன்னால் செய்து பொற்றாலி ஆக்கினர். ஆயின் தாலியின் உண்மையான அடையாளம் பொன்னில் செய்வதால் அல்ல. வெறுமே ஒரு விரலி மஞ்சளை எடுத்துக் கயிற்றால் கட்டி கழுத்தில் முடிச்சுப் போடுவது கூடத் தாலி தான். (இயல் மஞ்சளை எடுத்து, வெய்யிலில் காயவைத்து, நீரில்லாமல் வற்றவைத்த மஞ்சளுக்குத் தான் விரலி மஞ்சள் என்று பெயர். விரல் விரலாய் இருக்கும் மஞ்சள் விரலி மஞ்சள். மஞ்சள் கட்டும் கயிற்றுக்கும் மஞ்சள் நிறம் ஏற்றுவார்கள்.) தாலியின் சூழ்க்குமம் “மஞ்சள், கயிறு, கட்டுதல்” ஆகியவற்றில் அடங்கி இருக்கிறதே ஒழிய, பொன், பணம், சங்கிலி என்பதில் இல்லை.
Photo
இன்னார் மகன், இன்னார் மகளை இன்னார் சம்மதத்துடன் இன்னார் முன்னிலையில் இந்த நேரத்தில் இந்நாளில் கல்யாணம் செய்துகொள்வதாக அனைவரும் கையொப்பமிட அந்த தாலியினை கயிற்றில் கோர்த்து மணமகளின் கழுத்தில் மணமகன் கட்டியதாக சாஸ்திரம் கூறுகிறது.

தாலி என்பது ஆரியர்களுக்கு பிறகு வந்த பழக்கம் என சிலர் கூறுவர்.ஆனால் அது தவறாகும்.பண்டைய காலத்திலேயிருந்து தமிழர்கள் பின்பற்றிவந்த ஒரு சம்பிரதாயமாகும்.பண்டைய இலக்கியங்களில் இதை மங்கள நாண் என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

மாங்கல்ய சரடானது ஒன்பது இழைகளை கொண்டதாகும்.ஒவ்வொரு இழைகளும் ஒவ்வொரு நற்குனங்களை குறிக்கிறது.
தெய்வீககுணம்,தூய்மையானகுணம்,மேன்மை,தொண்டுள்ளம்,தன்னடக்கம்,ஆற்றல்,விவேகம்,உண்மை,உள்ளதை உள்ளபடி புரிந்துகொள்ளுதல் போன்ற ஒன்பது குணங்களும் ஒரு பெண்ணிற்கு இருக்கவேண்டும் என்பதற்காகவே,ஒன்பது சரடு உள்ள மாங்கல்ய நாண் பெண்களுக்கு அணியபடுகிறது.

8. ஹோமம் வளர்த்தல் :Image result for tamil wedding

வேதங்களில் சொல்லப்பட்டப்படி அக்னிசாட்சியாக திருமணம் நடைபெற வேண்டும் . ஹோமத்தின் மூலம் நவக்கிரகங்களைத் திருப்தி படுத்த வேண்டும் . ஹோமத்தில் இடப்படும் பொருட்கள் சுற்றுப்புறத்தை சுத்தப்படுத்துகிறது . ஹோமப்புகை உடலுக்கும் , மனதுக்கும் ஆரோக்கியத்தைக் கொடுக்கும் . எந்த ஒரு நிகழ்வும் அக்னி சாட்சியாக நடந்தால் தான் சாஸ்திரப்படி சரியாகும் .

9.கும்பம் வைத்தல் :
கும்பம் இறைவனது திரு உடம்பின் அடையாளம் . இறைவனின் வித்யா தேகமாகத் திகழ்வது கும்பம் . இறைவனது திருமேனி , கும்பத்தில் பாவிக்கப்படும் .

கும்பவஸ்திரம் ——————- உடம்பின் தோல்
நூல்——————————– நாட நரம்புகள்
குடம் —————————— தசை
தண்ணீர் ————————– இரத்தம்
நவரத்தனங்கள் —————— எலும்பு
தேங்காய் ————————- தலை
மாவிலை ———————— தலைமயிர்
தருப்பை ————————- குடுமி
மந்திரம் ————————– உயிர்
ஆகியவற்றைக் குறிப்பிடுகிறது .
Photo
10.அம்மி மிதித்தல் :Related image

Image result for tamil wedding

அம்மி என்பது கருங்கல்லினால் ஆன சமையல் செயவதற்கு பயன்படும், பொருட்களை அரைப்பதற்கு பயன்படும் கருவியாகும்.அம்மி மிக உறுதியுடனும்,ஒரே இடத்தில் அசையாமல் இருக்கும்.திருமண பெண் புகுந்த வீட்டில் எவ்வளவு பிரச்சினைகள் இருந்தாலும்,கணவர்,மாமானார்,மாமியார்,நாத்தானார் மற்றும் அனைவராலும் சங்கடங்கள் வந்தாலும்,மன உறுதியுடன் எதையும் எதிர் கொள்ளும் பக்குவத்தை கொண்டிருக்கவேண்டும் என்பதை உணர்த்தவே அம்மி மிதிப்பது ஆகும்.

11.அருந்ததி பார்த்தல் :

அருந்ததி என்பது ஏழு ரிஷிகளில் ஒருவரான வசிஷ்டர் அவர்களின் மனைவியாவார்.ஏழு ரிஷிகளும்,வானில் நட்சத்திரங்களாக ஒளி வீசுகிறார்கள்.இதைத்தான் நாம் துருவ நட்சத்திரம் என்கிறோம்.ஏழு நட்சத்திரங்களில்,ஆறாவதாக(நட்சத்திரம்) இருப்பவர் வசிஷ்டர் ஆவார்.இவருடைய மனைவி அருந்ததி ஆவார்.

இரவு நேரத்தில் வடக்கு வானில் நாம் பார்த்தோம் என்றால்,சப்த ரிஷி மண்டலத்தை காணலாம்.ஆறாவது நட்சத்திரமாக ஒளிவீசும் வசிஷ்டர் நட்சத்திரத்தை கூர்ந்து கவனித்தால் அருகிலேயே அருந்ததி நட்சத்திரத்தையும் பார்க்கலாம்.மற்ற ரிஷிகள் எல்லாம் ரம்பா,ஊர்வசி,மேனகை இவர்களிடம் சபலபட்டவர்கள்.அதேபோல் அவர்களுடைய மனைவிகளும்,இந்திரனனின் மேல் சபலப்பட்டவர்கள்.ஆனால் வசிஷ்டரும்,மனைவியும் ஒன்று சேர்ந்து,மற்றவர்களின் மீது எந்த சபலம் இல்லாமல் வாழ்ந்தவர்கள்.

அருந்ததி நட்சத்திரம் அருகிலேயே இருந்தாலும்,நம் கண்களுக்கு ஒரே நட்சத்திரமாக தெரிகிறது.அதேபோல் மணமக்கம் இருவராக இருந்தாலும்,எண்ணங்களும்,சிந்தனைகளும் ஒன்றாக இருக்கவேண்டும். மணமகளும் அருந்ததியைபோல்
கண்ணியமாகவும்,கட்டுபாட்டுடன் வாழ வேண்டும் என்பதை உணர்வதற்காக அருந்ததி பார்க்க சொல்கிறார்கள்.

12.ஏற்றி இறக்குதல் :

மணமக்களை பாதுகக்க இரு சுமங்கலிகள் மங்கலப் பொருட்களை ( திருவிளக்கு , நிறை நாழி , சந்தனக்கும்பா, பன்னீர்ச்செம்பு , தேங்காய் , பழம் , குங்குமச்சிமிழ் , மஞ்சள் பிள்ளையார் போன்றவை ) தொட்டுச் செய்யும் சடங்கு . மேலும் அருவ நிலையிலிருந்து மணமக்களை ஆசிர்வதிக்கும் தெய்வங்களுக்கும் பஞ்ச பூதங்களுக்கும் , முன்னோர்களுக்கும் காட்டும் மரியாதையான பாவனை, திருஸ்டி கழிப்பதற்காக செய்யப்படுவதும் உண்டு .

13. அடை பொரி :Related image

பச்சரிசி மாவினால் செய்யப்படும் அடையும் .பல உருவத்தைக் கட்டும் வகையில் பொரிக்கப்படும் நெல் பொரியும் , திருமண நகழ்வுகளால் ஏற்ப்டும் பல்வேறு திருஸ்டி தோஸங்களை நீக்க வல்லது . இது அட்டத் திக்கு பாலகர்களுக்கு கொடுக்கப்படும் அவிர் பாகம் ஆகும்.

14. நிறை நாழி :

நித்தமும் குத்து விளக்கு என்று சொல்லக்கூடிய திருவிளக்கருகே வைத்து வழிபட்டால் நற்பேறுகள் பெருகும் என்பது அய்தீகம் ஆகும்.

15.ஒலுசை :

ஒலுசை என்பதை வரதட்சணை என்றும் கூறுவர். மணமகள் அனைத்து வகைச் செல்வங்களுடன் கணவன் வீட்டிற்கு வருகிறாள் என்பதை அறிவிக்கும் நிகழ்ச்சி . சிறப்பான இல்லறவாழ்விற்கு அத்தியாவசியமான பொருட்களை பொறுப்புணர்ச்சியுடன் பெண்வீட்டார் கொடுப்பது . ஒலுசைப் பொருட்களைப் பட்டியலிட்டு சபையில் கொடுப்பது தற்சமயம் குறைந்து வருகிறது . இது வரவேற்க்க தக்க விசயமாகும்

16.மணமகள் பொங்கலிடுதல் :

முதல் நாள் திருமண நிகழ்ச்சிகள் அனைத்தையும் சிறப்பாக நடத்திக் கொடுத்த இறைவனுக்கும் , முன்னோர்களுக்கும் சூரியன் முதலான் தேவர்களுக்கும் நன்றி தெரிவிக்கும் நிகழ்ச்சி ஆகும் . மணமகள் வீட்டுப் பொறுப்பை ஏற்றுக் கொண்டாள் என்பதைக் வெளிப்படுத்துவது . புதுப்பெண்ணின் சமையல் நளினம் பற்றி மற்றவர்கள் தெரிந்து கொள்ள உதவுவது . இதுதான் மணப்பெண்ணின் முதல் சமையல் . இன்று போல் என்றும் வாழ்க்கை பால்போல் பொங்கவேண்டும் என்பதற்கான அறிகுறியே பொங்கலிடுவதின் நோக்கமாகும்.
Photo
17. பிள்ளை மாற்றுவது :

திருமண சடங்குகளும்,விளக்கமும்;

எதிர்வரும் நிகழ்வுகளுக்கு அச்சாரம் . இனியும் நீங்கள் பச்சைக்குழந்தைகள் அல்ல என்பதை மணமக்களுக்கு உணர்த்தும் செயல்வடிவ உபதேசம் . பிறக்கப்போகும் குழ்ந்தைகள் நல்ல முறையில் சிறப்பாக இருக்கவேண்டும் என்ற நோக்கத்தில் அனைவரும் ஒரு சேர வாழ்த்துவது . திருமணத்தின் பயனே நன்மக்கட்பேறு ” மங்கலமென்ப மனைமாட்சி ம்ற்று அத்ன் நஙலம் நன்மக்கட்பேறு “ – திருவள்ளுவரின் வாக்காகும். நன்மக்கட்பேறு பெறுவதற்காக செய்யப்படும் ஒரு சடங்கு .

18. மறுவீடு :

மணமகளின் பெற்றோரும் – உறவினரும் மாப்பிள்ளை வீட்டிற்கு முதன்முறையாக மணமகளுடன் சென்று – விருந்துண்ட் மகிழ்ந்து – உறவை வலுப்படுத்துவது . ஒரு பெண்ணிற்கு பிறந்தவீடு வாழ்க்கையும் , புகுந்த வீடு வாழ்க்கையும் ஒரு நாணயத்தின் இருபக்கங்கள் போன்றது . மகளை வாழ்க்கையின் மறுபக்கத்தை காணச்செய்வதே – ம்றுவீடு ஆகும்.

19. கோவிலுக்கு அழைத்துச்செல்லல் :

நல்ல திருமண வாழ்க்கை வேண்டும் என்பது மணமக்களின் பிரார்த்தனைகளில் ஒன்றாக அமைந்திருக்கும் . வேண்டுதலை நிறைவேற்றிய இறைவனுக்கு நன்றி செலுத்துவதுடன் , இல்லற வாழ்க்கை வளம் பெற தெய்வங்களின் ஆசி பெறுவதற்கு தம்பதிகளைக் கோவிலுக்கு அழைதுதுச் செல்ல வேண்டும்
திருச்சிற்றம்பலம்

இந்து சனாதன தர்மம் (ஒன்றே குலம் – ஒருவனே தேவன்):

Standard

இந்து சனாதன தர்மம் (ஒன்றே குலம் – ஒருவனே தேவன்):

 

Hindu Gods

இந்து சனாதன தர்மம் (ஒன்றே குலம் – ஒருவனே தேவன்):
வேத காலம் தொட்டு ஆறு வகையான வழிபாட்டு முறைகள் இந்து சனாதன தர்மத்தில் சிறப்புப் பெற்று விளங்கி வந்தன. பின்னர் ஒரு காலகட்டத்தில் பலர் வேத வாக்கியங்களின் பொருளை முறையாக உணராமல் தவறான அர்த்தம் கற்பிக்கத் தொடங்கினர். எது தர்மம் என்னும் கோட்பாட்டில் குழப்பம் நிலவி, ஒவ்வொரு சாராரும் புதுப்புது மதங்களை தோற்றுவிக்கத் தொடங்கினர்.
குழப்பமும் அறியாமையும் மிகுந்து இருந்த இந்த காலக்கட்டத்தில் தோன்றிய மகான் ஆதி சங்கரர். மக்களை தவறான பாதைக்கு இட்டுச் செல்லும் நற்கொள்கைகள் அற்ற 72 மதங்களை வேரறுத்தார். இந்து சனாதன தர்மத்தின் ஆறு பிரிவுகளை மீண்டும் நிலைபெறச் செய்தார்.

சனாதனமான இந்து தர்மத்தில் இறைவன் ஒருவனே. அந்த இறைவனை பிரம்மம் என்றும் பரம்பொருள் என்றும் வேதங்கள் சுட்டும்.

பரம்பொருளுக்கு இயல்பில் உருவம் இல்லை. ஆன்மாக்கள் உய்வு பெரும் பொருட்டு பரம கருணையுடன் இறைவன் பல்வேறு வடிவங்கள் எடுத்துக் கொள்கிறான். ஷன்மதம் என்று அழைக்கபெறும் இந்து தர்மத்தின் ஆறு பிரிவுகள்:
சைவம் – பரம்பொருளின் வடிவமான சிவபெருமானை உபாசிக்கும் மார்கம்.
வைணவம் – பரம்பொருளின் வடிவமான ஸ்ரீமன் நாராயணனை உபாசிக்கும் மார்கம்.
சாக்தம் – பரம்பொருளின் வடிவமான அம்பிகையை உபாசிக்கும் மார்கம்.
காணாபத்தியம் – பரம்பொருளின் வடிவமான விநாயகக் கடவுளை உபாசிக்கும் மார்கம்.
கௌமாரம்: பரம்பொருளின் வடிவமான முருகப் பெருமானை உபாசிக்கும் மார்கம்.
சௌரம்: – பரம்பொருளின் வடிவமாக சூரியனை வணங்கும் மார்கம். இப்பிரிவு இப்பொழுது வழக்கத்தில் இல்லை.

வேதங்களும் புராணங்களும் அறிவுறுத்தும் தர்மம் (புண்ணியச் செயல், பாவச் செயல்) இந்த ஆறு பிரிவிற்கும் பொதுவானது. இப்பிரிவுகளுள் எவ்வித பேதமும் இல்லை.

ஆன்மாக்கள் தங்கள் மனங்களின் ருசி பேதங்கள், வளர்ந்த சூழல், உள்ளச் சீரமைப்பு இவைகளுக்கு ஏற்ப, தங்கள் மனதில் எளிதில் பொருத்திப் பார்க்கக் கூடிய ஒரு இறை வடிவத்தைத் தேர்ந்தெடுத்து உபாசிக்கிறார்கள்.

எண்ணற்ற ஞானிகளும் மகான்களும் மகரிஷிகளும் அருளாளர்களும் ஆச்சாரியர்களும் சனாதன தர்மமான நமது வேத நெறியை தங்கள் உயிரினும் மேலாக போற்றிப் பாதுகாத்து வந்துள்ளனர். நம் சமயத்தின் அருமை உணர்ந்து அதனைப் போற்றியும் பின்பற்றியும் உய்வு பெறுவோம்.
திருச்சிற்றம்பலம்
நன்றி சனாதன தர்மம் பிளாக்ஸ்பாட்

கிரக வழிபாடும் பரிகாரங்களும் அவசியமா 

Standard

கிரக வழிபாடும் பரிகாரங்களும் அவசியமா

navagraha

கிரக வழிபாடும் பரிகாரங்களும் அவசியமா

இந்து தர்மத்தின் அனைத்து தெய்வங்களையும் வழிபடலாம், ஆனால் முக்தி நிலையைப் பெற, நாம் தேர்ந்தெடுக்கும் பிரதான தெய்வத்தின் கருணையை மட்டுமே வேண்டி வழிபடுவது அவசியம். ‘அகல உழுவதை விட ஆழ உழுவது மேல்’ என்ற பழமொழியும் இதற்குச் சான்று கூறும்.

சைவம்; வைணவம்; சாக்தம்; காணாபத்தியம்; கௌமாரம் என்று ஐந்து படகுகள் உண்டு. பிறவிப் பெருங்கடலைக் கடக்க வைத்து, முக்தி நிலையை அடைவிக்க வல்ல இப்படகுகளுள் எவ்வித வேறுபாடும் கிடையாது. எனினும் ஆன்ம பயணம் மேற்கொள்ளும் ஒரு சாதகன், ஐந்து படகுகளிலும் ஒரே சமயத்தில் பாதம் பதித்துப் பயணிப்பது என்பது இயலாது.

‘ஏக தெய்வ வழிபாடு’ சிறப்புப் பொருந்தியது. நலம் பயக்கக் கூடியது. வழிபாட்டில் ஒருமுகச் சிந்தனையை ஏற்படுத்த வல்லது. சீர்மிகு ஐந்து மார்கங்களுள் நமது மனம் லயம் பெற்று, எளிதில் உள்வாங்கிக் கொள்ளக் கூடிய ஒரு மார்கத்தை தேர்ந்தெடுத்து உபாசிப்போம். உய்வு பெறுவோம்!!!!

ஒப்புவமையற்ற நமது இந்து தர்ம சாத்திரங்கள் கர்ம வினைகளின் வகைகளாக பின்வரும் மூன்றினை முன்னிறுத்துகின்றது

சஞ்சித வினை:- எண்ணில் பலகோடி பிறவிகளில் ஒரு ஆன்மா சேர்த்து வந்துள்ள, நல்வினை; தீவினைகளின் வெளிப்பாடான பாவ புண்ணியத் தொகுப்புகள். ஒவ்வொரு ஜீவான்மாவிற்கும் தனித்தனியே சஞ்சித வினைகளுண்டு.

பிராரப்த வினை:- வினைகளை நுகரும் பொருட்டு பிறவியெடுக்கும் ஒரு ஆன்மாவானது அப்பிறவியில் அனுபவித்தே தீர வேண்டிய, சஞ்சித வினைக்குவியலிலிருந்து எடுக்கப் பெறும் ஒரு சிறு பகுதி.

ஆகாம்ய வினை:- எடுத்தேறும் பிறவியில் (பிராரப்த வினை நீங்கலாக) ஒரு ஆன்மா புதிதாகப் புரியும் நல்வினை; தீவினைகளின் பயனாக விளையும் ‘பாவ புண்ணிய’ வினைத் தொகுப்புகள் ஆகாம்யம் என்று குறிக்கப் பெறும். பிறவியின் முடிவில் இந்த ஆகாம்ய வினையானது மரணமெய்தும் ஆன்மாவுடைய சஞ்சித வினைக் குவியலில் சென்று சேர்ந்து விடுகின்றது.

நமது பிராரப்த வினைகளாலேயே நன்மை – தீமைகள் விளைகின்றனவேயன்றி கிரகங்களால் அன்று எனும் தெளிவான புரிதல் மிகவும் அவசியமாகின்றது. ‘தீதும் நன்றும் பிறர் தர வாரா’ என்று புறநானூறு  தெளிவுறுத்துகின்றது. ஆன்மாக்களின் பிராரப்த வினைகளை அவரவருக்கு உரிய காலத்தில், உரிய விதத்தில் சேர்ப்பிக்கும் நவ கோள்களும் அஞ்சல் அதிகாரிகளைப் போன்றவர்களே. வழிபாடுகளை ஏற்று, தீய பலன்களை மாற்றியமைக்கும் அதிகாரம் இறைவனால் இக்கோள்களுக்கு வழங்கப் படவில்லை.

பாதகமான கிரகப் பெயர்ச்சியின் பொழுது கிரக தேவதைகள் இப்பிறவிக்கென நமக்கு நியமிக்கப்பட்டுள்ள ‘பிராரப்த வினையிலிருந்து’ தீவினைப் பயன்களை மிகுதியாகவும், சாதகமான கிரகச் சூழலில் நல்வினைப் பயன்களை மிகுதியாகவும் நுகருமாறுச் செய்கின்றன. இது தவிர்த்து, கிரகங்களால் நம் வினைகளுக்குத் தொடர்பில்லாத புதியதொரு நல்வினை; தீவினையை என்றுமே உருவாக்கித் தந்துவிட இயலாது. ஆதலின் நாம் அஞ்ச வேண்டியது நம்முடைய வினைகளுக்காகவே அன்றி கிரகப் பெயர்ச்சிகளுக்காக அன்று.

ஒன்பது நவகிரகத் திருத்தலங்களும் அடிப்படையில் சிவ ஷேத்திரங்களே, இத்தலங்களில் சிவபரம்பொருளை வழிபடுவதால் தோஷ நிவாரணம் கிட்டுமேயன்றி, கிரக வழிபாட்டினால் ஒருபொழுதும் அல்ல என்று தெளிவுறுதல் வேண்டும். பூவுலகில் பிறவி எடுக்கும் ஆன்மாக்களைப் போல் கிரக அதிபதிகளுக்கும் ஆயுட்கால வரையரை உண்டு, அதன் பின்னர் புதியதாக வேறொரு அதிகாரி அந்தந்த கிரங்கங்களுக்கு இறைவனால் நியமிக்கப் படுவார்.

Shani Graha

புண்ணிய தலங்களுக்குச் சென்று தரிசித்தல் மற்றும் திருத்தொண்டு புரிதல், புண்ணிய நதிகளில் நீராடுதல், திருக்கோயில்களில் (இறைவனின் பொருட்டு) தீபமேற்றி வழிபடுதல், அருளாளர்களின் திருப்பதிகங்களை உள்ளன்புடன் ஓதி வருதல், எந்தவொரு உயிருக்கும் சிறிதும் தீங்கிழைக்காமல் இருத்தல், ஏழை எளியவர்களுக்கு இயன்ற பொழுதெல்லாம் உதவி வருதல், உயிர்களின் இடர்களை நீக்குதல் ஆகியவை மட்டுமே பாதகமான கிரகச் சூழலிலிருந்து நம்மை காத்துதவும் அரண்களாக அமையும் (வேதம் நான்கினும் மெய்ப்பொருளாவது நாதன் நாமம் நமசிவாயவே).

திருச்சிற்றம்பலம்

நன்றி ; இந்து சனதன தர்மம் பிளாக்ஸபாட்

வினை நீக்கும் விமலன்

Standard

201706230946413767_thiruvarur-thiyagarajar-temple-padam-worship_SECVPF

அலைபுனல் ஆவடு துறையமர்ந்த
இலை நுனை வேற்படை யெம்இறையை
நலம்மிகு ஞான சம்பந்தன் சொன்ன
விலையுடையருந்தமிழ் மாலை வல்லார்
வினையாயின நீங்கிப் போய் விண்ணவர் வியனுலகம்
நிலையாகமுன் னேறுவர் நிலமிசை நிலையிலரே ,,, 3ம் திருமுறை

திருவாடு துறையில் எழுந்தருளியுள்ள பெருமான் இலைநுனை வேற்படை உடடையவர். ஞான சம்பந்தர் அருளிய தமிழ் வேதப் பாடல்களால் அப்பெருமானை பாடித் துதித்தால் வினைகள் நம்மை விட்டு நீங்கும். வினைகள் நீங்கிய பின்னர் விண்ணவர் உலகிற்கு நாம்செல்லலாம். என்றும் உடல் போடா முத்தி பெற்ற ஞானசம்பந்தரின் வாக்கு ஆகும்.

நெய் உள்ளவரை தீபம் எரியும். வினைகள் உள்ளவரை இவ்வுடல் மீண்டும் மீண்டும் பிறக்கும் வினைகள் அகன்றல் பிறப்பும் அகலும், நம் வினைகள் அகற்ற வல்லார் பிறப்பும்இறப்பும் இல்லாத சிவபரம் பொருள் என்பது கடவுளைக் கண்டவர்கள் முடிவு. அது வே அவர்கள் அனுபவம்
வினைகள் மூன்று வகைப்படும்,. நம் முன் வினை நம் மூதாதையர் களால் உண்டானது மற்றும் நம் முன் பிறப்பில் உண்டான வினை இது சஞ்சித வினையாகும். இந்த வினையின் ஒரு பாகத்தை நாம் தற்போது எடுத்த பிறப்பில் கழிக்க வேண்டும், இதற்காகத்தான் நமக்கு இறைவன் இவ்வறிய மானிட பிறப்பை அளித்துள்ளான். இவ்வினையின் பங்கை அதாவது இதற்கு பிராத்த வினை என்ற இவ்வினையை குறைக்க வில்லை யெனில் மீண்டும் வினைபயன் அதிகரிக்கும். அடுத்ததாக நம் நடப்பு பருவத்தில் செய்யும் வினைகள் இது ஆகாமிய வினை என்பதாகும் இவ்வினைகள் நம் வாழ்விலும் இனி பிறக்கும்உயிர் வாழ்விலும் வந்து சேரும். எனவே அரிதற்கரிய இப்பிறப்பில் பிராத்த வினைகளையும் ஆகாமிய வினைகளையும் நீக்க நாம்முயல வேண்டும். இதற்கு தான் கடவுள் வழிபாட்டில் மூலம் பெரும் பங்கை குறைக்கலாம். எனவே இறைவர் தந்த இப்பிறப்பு வினை நீக்கத்திற்கே என்பதை உணர வேண்டும்.
நல்வினை தீவினை இரண்டும் பிறவியைத்தரும். வினைகளை செய்யாமல் இருக்க முடியாது. பின் வினை ஒழிய வழிிதான் என்ன?
முதலில் தீவினைகள் செய்வதை தவிர்கக வேண்டும். இதற்கு தீய எண்ணங்கள் மனதில் எழாமல் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும். இந்த தீய எண்ணங்களை இறைவன் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார் என்று மனதில் உணர்ந்து விட்டால் தீய எண்ணங்கள் மனதில் புக விடமாட்டார் இறைவர்
நல்வினையும் பிறவிக்கு வித்தாக அமையும். இதை எப்படி விடுவது? இறைவர் நம்மூலம் செய்கிறார். நாம் இறைவர் கையில் ஒரு கருவி என்று எண்ணி நற்காரியங்களை செய்ய பழகி ட வேண்டும். இதனால் வினைகள் தீய வினைகள் நம்மை சேருவதில்லை, பலாப்பழம் அறுப்பவர் கையில் எண்ணெய் பூசி பழத்தை அறுப்பது போல் எல்லாவற்றையும் செயபவர் இறைவரே என்ற உணர்வு கொண்டால் நம்மை வந்து சாரா வினைகள் நாம் செய்யும் செயல்கள் எல்லாம் இறைவன் தான் செய்கிறார் என்ற உணர்வோடு செய்ய பழகிக் கொ ள்ள வேண்டும். அப்போது நம் வினைகள் நீங்கி விமலன் பிறப்பு இறப்பு இல்லா பேரரின்பம் அருள்புரிவார்.
வினைகள் தொ
டர்பு சிறிதும் இல்லாத அப்பெருமான்தான் நமது வினைகளை நீக்கி அருள முடியும்.
எல்லாம் சிவன் என்ன நின்றாய் போற்றி!
திருச்சிற்றம்பலம்
தொகுப்பு வை. பூமாலை
நன்றி தமிழ் வேதம்